Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πινακοθήκη Ουφίτσι, Φλωρεντία: οδηγός για την πρώτη επίσκεψη

Δημοσίευση: • 17 λεπτά ανάγνωσης

Η Πινακοθήκη Ουφίτσι από τον ποταμό Άρνο, με τη μακριά πρόσοψη του κτιρίου να ανεβαίνει από το ποτάμι προς τον πύργο του Παλάτσο Βέκιο και τον Διάδρομο Βαζάρι να φαίνεται ως σκεπαστό τοξωτό πέρασμα κατά μήκος της βάσης του τοίχου, πάνω στο Λουνγκάρνο.

Η Πινακοθήκη Ουφίτσι στη Φλωρεντία είναι ένα από τα πιο παράξενα κτίρια μουσείων στην Ευρώπη, και η παραξενιά αυτή είναι το μεγαλύτερο μέρος της εμπειρίας. Δεν είναι ανεξάρτητο ανάκτορο, ούτε μετασκευασμένη εκκλησία, ούτε κτίριο φτιαγμένο για μουσείο. Είναι ένα συγκρότημα κυβερνητικών γραφείων του δέκατου έκτου αιώνα, σε σχήμα U, με την ανοιχτή πλευρά του U να κοιτάζει το ποτάμι. Μπαίνετε στην αυλή ανάμεσα στις δύο μακριές πτέρυγες, ανεβαίνετε στον δεύτερο όροφο της ανατολικής πτέρυγας, τη διασχίζετε σε όλο της το μήκος, περνάτε τον κοντό νότιο διάδρομο που κρέμεται πάνω από τον Άρνο, γυρίζετε πίσω σε όλο το μήκος της δυτικής πτέρυγας και βγαίνετε. Η διαδρομή είναι από μόνη της ένα είδος χάρτη του πώς σκέφτονταν οι Μέδικοι τη διοίκηση της Φλωρεντίας το 1560.

Αυτός είναι ο οδηγός για την πρώτη επίσκεψη. Πού βρίσκεται το κτίριο μέσα στην πόλη. Η διαδρομή μέσα σε αυτό. Πού να μπείτε και πού να βγείτε. Η θέα από τον νότιο διάδρομο. Ο Διάδρομος Βαζάρι που το συνδέει με το Παλάτσο Πίτι. Τα πέντε πράγματα που μπορείτε να κάνετε πριν και μετά την ίδια μέρα.

Πού βρίσκεται στη Φλωρεντία

Η Ουφίτσι βρίσκεται στο απόλυτο κέντρο της Φλωρεντίας, ανάμεσα στην Πιάτσα ντελλα Σινιορία και τον ποταμό Άρνο. Σταθείτε μπροστά στο Παλάτσο Βέκιο, το μεσαιωνικό δημαρχείο με τον ψηλό πύργο με τις επάλξεις. Η ανοιχτή αυλή της Ουφίτσι απλώνεται προς τα πίσω, κάθετα στο Παλάτσο, ως το ποτάμι. Από την πλευρά του ποταμού βλέπετε τον Πόντε Βέκιο περίπου διακόσια μέτρα στα δυτικά σας, τη γέφυρα με τα χρυσοχοεία και τα κοσμηματοπωλεία στις δύο πλευρές της.

Έτσι η Ουφίτσι είναι σφηνωμένη στη στενή λωρίδα γης ανάμεσα στην Πιάτσα ντελλα Σινιορία και τον Άρνο. Ο σχεδιασμός του κτιρίου εκμεταλλεύεται αυτή τη γεωμετρία. Οι δύο μακριές παράλληλες πτέρυγες εκτείνονται από βορρά προς νότο. Ο κοντός νότιος διάδρομος κλείνει το U με ένα σκεπαστό πέρασμα που προεξέχει πάνω από το ίδιο το ποτάμι. Το κτίριο σχεδιάστηκε το 1560 από τον Τζόρτζιο Βαζάρι για τον Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, τον πρώτο Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης, για να στεγάσει τις δεκατρείς φλωρεντινές αρχές, τα uffizi, δηλαδή τα «γραφεία», σε ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό συγκρότημα. Η συλλογή τέχνης μεταφέρθηκε στους πάνω ορόφους μία γενιά αργότερα. Τα γραφεία έφυγαν σιγά σιγά μέσα στους επόμενους δύο αιώνες.

Τα πιο κοντινά αξιοθέατα: το Παλάτσο Βέκιο είναι στο βόρειο άκρο της Πιατσάλε ντέλι Ουφίτσι, της αυλής ανάμεσα στις πτέρυγες. Η Λότζια ντέι Λάντσι, με την υπαίθρια έκθεση γλυπτών, είναι στη γωνία όπου η αυλή συναντά την Πιάτσα ντελλα Σινιορία. Ο Πόντε Βέκιο είναι διακόσια μέτρα δυτικά, κατά μήκος του Λουνγκάρνο. Το Ντουόμο, ο ριγέ μαρμάρινος καθεδρικός της Φλωρεντίας με τον τρούλο του Μπρουνελέσκι, είναι πέντε λεπτά με τα πόδια προς τα βόρεια.

Όλα αυτά απέχουν λίγο με τα πόδια, που σημαίνει ότι όλα είναι κοντά. Το ιστορικό κέντρο της Φλωρεντίας είναι μικρό. Από το Ντουόμο ως τον Πόντε Βέκιο είναι δεκαπέντε λεπτά με τα πόδια.

Πώς να φτάσετε στην είσοδο

Η διεύθυνση είναι Piazzale degli Uffizi 6, 50122 Firenze. Δεν υπάρχει στάση μετρό. Η Φλωρεντία δεν έχει μετρό. (Έχει τραμ, αλλά δεν εξυπηρετεί το ιστορικό κέντρο.) Ο πιο κοντινός σιδηροδρομικός σταθμός είναι ο Σάντα Μαρία Νοβέλλα, ο κεντρικός σταθμός της Φλωρεντίας, περίπου δεκαπέντε λεπτά με τα πόδια. Οι περισσότεροι επισκέπτες έρχονται από τον Σάντα Μαρία Νοβέλλα περπατώντας.

Αν μένετε στο κέντρο της Φλωρεντίας, σε απόσταση μισής ώρας με τα πόδια από το Ντουόμο, πηγαίνετε στην Ουφίτσι περπατώντας. Δεν υπάρχει πιο γρήγορος τρόπος. Υπάρχουν ταξί, αλλά δεν επιτρέπεται να μπουν στην πεζοδρομημένη ζώνη, που φτάνει σχεδόν ως το μουσείο. Τα λεωφορεία κάνουν κι αυτά κύκλους.

Η διαδρομή από τον σταθμό Σάντα Μαρία Νοβέλλα: βγείτε από τις μπροστινές πόρτες του σταθμού στην Piazza della Stazione, πάρτε νότια την Via dei Banchi ως το Ντουόμο (περίπου οκτώ λεπτά), μετά πάλι νότια την Via dei Calzaiuoli ως την Πιάτσα ντελλα Σινιορία (περίπου πέντε λεπτά) και μετά διασχίστε την πλατεία ως την αυλή της Ουφίτσι. Όλη η διαδρομή είναι περίπου δεκαπέντε λεπτά και σας περνά δίπλα από τα περισσότερα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα της πόλης.

Η Πιατσάλε ντέλι Ουφίτσι από την πλευρά του ποταμού, με θέα προς τα βόρεια, προς τον πύργο του Παλάτσο Βέκιο, και τις δύο παράλληλες πτέρυγες του Βαζάρι να απλώνονται προς την πόλη. Αυτή είναι η αυλή που διασχίζετε για να φτάσετε στις πόρτες της εισόδου.

Πού να μπείτε

Η Ουφίτσι έχει τέσσερις πόρτες κατά μήκος της μακριάς αυλής ανάμεσα στις δύο πτέρυγες. Από τον δρόμο μοιάζουν σχεδόν ίδιες. Δεν είναι εναλλάξιμες.

Ο οδηγός για τις κρατήσεις καλύπτει αναλυτικά την κράτηση στο uffizi.it. Η πιο σημαντική πρακτική απόφαση είναι να χρησιμοποιήσετε την Είσοδο 2, με εισιτήριο κλεισμένο από πριν στον επίσημο ιστότοπο.

Η διαδρομή, σε πέντε τμήματα

Η επίσκεψη είναι οργανωμένη ως ένας κύκλος αντίθετα από τους δείκτες του ρολογιού μέσα στο κτίριο σε σχήμα U. Πάνω στην Ανατολική Πτέρυγα, κατά μήκος του Νότιου Διαδρόμου, πίσω στη Δυτική Πτέρυγα, έξοδος. Πέντε τμήματα, με τη σειρά:

1. Η Ανατολική Πτέρυγα, δεύτερος όροφος: από τον Μεσαίωνα στην πρώιμη Αναγέννηση

Μπαίνετε στο ισόγειο, ανεβαίνετε με το ασανσέρ ή από τη σκάλα στον δεύτερο όροφο και βγαίνετε στον Ανατολικό Διάδρομο. Είναι η μακριά πινακοθήκη με τη νωπογραφημένη οροφή και τα γλυπτά στις δύο πλευρές, που διατρέχει όλο το μήκος της ανατολικής πτέρυγας του κτιρίου. Ο ίδιος ο διάδρομος είναι η ραχοκοκαλιά του μουσείου. Οι περισσότερες αίθουσες ζωγραφικής ανοίγουν από αυτόν ως πλαϊνές αίθουσες.

Το πρώτο σύνολο αιθουσών, οι Αίθουσες 2 έως 9, είναι το τμήμα της πρώιμης ιταλικής ζωγραφικής: Τσιμαμπούε, Τζόττο, Σιμόνε Μαρτίνι, Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο, Φίλιππο Λίππι, Πιέρο ντελλα Φραντσέσκα, Πάολο Ουτσέλλο. Εδώ η ιταλική ζωγραφική γίνεται ιταλική ζωγραφική. Μην την προσπεράσετε βιαστικά. Η Maestà του Τσιμαμπούε και η Madonna di Ognissanti του Τζόττο στην Αίθουσα 2 είναι το σημείο του μουσείου όπου η δυτική παράδοση περνά από την εικόνα ως εικόνισμα στην εικόνα ως ζωγραφική αναπαράσταση. Σταθείτε ανάμεσά τους.

2. Αίθουσες 10–14: Μποττιτσέλλι

Η επόμενη πλαϊνή αίθουσα είναι η μακριά αίθουσα του Μποττιτσέλλι, τυπικά οι Αίθουσες 10 έως 14, που όμως ανοίγουν η μία στην άλλη σαν ένας ενιαίος χώρος. Η Άνοιξη είναι σε έναν τοίχο. Η Γέννηση της Αφροδίτης σε άλλον. Η Προσκύνηση των Μάγων είναι κοντά. Είναι η αίθουσα με τους περισσότερους επισκέπτες στο μουσείο. Ο κόσμος είναι πραγματικός. Ο φωτισμός είναι ρυθμισμένος για αυγοτέμπερα σε ξύλο και οι πίνακες λάμπουν κάτω από αυτόν.

Έχουμε ξεχωριστά κείμενα για τη Γέννηση της Αφροδίτης, την Άνοιξη, την Προσκύνηση των Μάγων, καθώς και έναν οδηγό για το πώς να βρείτε τη Γέννηση της Αφροδίτης σε αυτή τη συγκεκριμένη αίθουσα. Στην πρώτη επίσκεψη, δώστε στην αίθουσα του Μποττιτσέλλι είκοσι λεπτά.

3. Αίθουσες 35–41: Λεονάρντο, Μιχαήλ Άγγελος, Ραφαήλ

Μετά τον Μποττιτσέλλι, ο διάδρομος συνεχίζει στις αίθουσες της Ώριμης Αναγέννησης. Ο Ευαγγελισμός του Λεονάρντο και η ημιτελής Προσκύνηση των Μάγων του είναι στην Αίθουσα 35. Το Tondo Doni του Μιχαήλ Αγγέλου, ο μόνος ολοκληρωμένος πίνακας σε ξύλο που έφτιαξε ποτέ, είναι στην ίδια αίθουσα. Η Madonna del Cardellino του Ραφαήλ είναι δύο αίθουσες πιο κάτω, στην Αίθουσα 41.

Σε αυτή τη σειρά αιθουσών οι περισσότεροι επισκέπτες που έρχονται πρώτη φορά συνειδητοποιούν πόσο πυκνό είναι το μουσείο. Τα τρία μεγαλύτερα ονόματα των αρχών του δέκατου έκτου αιώνα βρίσκονται σε απόσταση δεκαπέντε μέτρων το ένα από το άλλο. Περάστε εδώ είκοσι λεπτά.

4. Ο Νότιος Διάδρομος

Στο νότιο άκρο της Ανατολικής Πτέρυγας, ο διάδρομος στρίβει ενενήντα μοίρες και περνά κατά μήκος της πλευράς του κτιρίου που κοιτάζει το ποτάμι. Αυτός είναι ο Νότιος Διάδρομος, το κοντό συνδετικό πέρασμα που κλείνει το U.

Θέα από τα παράθυρα του Νότιου Διαδρόμου προς τα δυτικά, κατά μήκος του Άρνου, προς τον Πόντε Βέκιο. Ο Διάδρομος Βαζάρι, το σκεπαστό πέρασμα που έχτισε ο Κόζιμο Α΄ ώστε οι Μέδικοι να πηγαίνουν από το Παλάτσο Βέκιο στο Παλάτσο Πίτι χωρίς να βγαίνουν στον δρόμο, περνά από την κορυφή της γέφυρας.

Σταθείτε στα παράθυρα. Ο Άρνος κυλά από κάτω. Ο Πόντε Βέκιο είναι στα δεξιά σας. Ο Διάδρομος Βαζάρι, το σκεπαστό πέρασμα, διασχίζει την κορυφή της γέφυρας. Αυτή είναι η θέα που κανείς δεν αναφέρει στους συνηθισμένους ταξιδιωτικούς οδηγούς, αλλά όλοι όσοι έχουν πάει στην Ουφίτσι τη θυμούνται. Είναι επίσης το πιο εύκολο σημείο του κτιρίου για να νιώσετε την κλίμακα στην οποία λειτουργούσαν οι Μέδικοι: η οικογένεια συνέδεσε το δημαρχείο της με το ιδιωτικό της ανάκτορο με ένα χιλιόμετρο σκεπαστού διαδρόμου, ώστε να κινείται μέσα στην πόλη χωρίς να πατήσει ποτέ στον δρόμο. Ο διάδρομος τελείωσε το 1565. Είναι ακόμα εκεί.

5. Η Δυτική Πτέρυγα, τρίτος όροφος: Τιτσιάνο, Καραβάτζο, Αρτεμισία

Η Δυτική Πτέρυγα αναδιαμορφώθηκε πλήρως με τη μακρά αποκατάσταση που ολοκληρώθηκε στα τέλη του 2024. Οι αίθουσες του τρίτου ορόφου φιλοξενούν τώρα τις συλλογές της βενετσιάνικης Ώριμης Αναγέννησης, του Μπαρόκ και των καραβατζικών. Η Αφροδίτη του Ουρμπίνο του Τιτσιάνο είναι στην Αίθουσα 83. Η Μέδουσα, ο Βάκχος και η Θυσία του Ισαάκ του Καραβάτζο είναι στην Αίθουσα 90. Η Ιουδίθ αποκεφαλίζει τον Ολοφέρνη της Αρτεμισίας Τζεντιλέσκι είναι στην ίδια αίθουσα με τον Καραβάτζο.

Οι αίθουσες του τρίτου ορόφου είναι πιο ήσυχες από τους Μποττιτσέλλι του δεύτερου. Το φως είναι διαφορετικό, πιο ψυχρό, πιο κοφτερό, και οι πίνακες του δέκατου έβδομου αιώνα κερδίζουν από αυτό. Περάστε εδώ σαράντα πέντε λεπτά. Έχουμε ένα πιο εκτενές κείμενο για τους άλλους πίνακες του Καραβάτζο στη Ρώμη που ταιριάζει με τους Καραβάτζο αυτής της αίθουσας.

Η έξοδος είναι στην πλευρά του ποταμού της Δυτικής Πτέρυγας, μέσα από το πωλητήριο, και πίσω έξω στην αυλή.

Το εσωτερικό

Η Τριμπούνα της Ουφίτσι, η οκταγωνική αίθουσα με τους κόκκινους τοίχους και τον τρούλο στο κέντρο της Ανατολικής Πτέρυγας, που σχεδιάστηκε το 1581 για να στεγάσει τα πολυτιμότερα αντικείμενα της συλλογής των Μεδίκων, με πίνακες, γλυπτά και πολύτιμους λίθους του δέκατου όγδοου αιώνα ακόμα τοποθετημένους στο αρχικό ύφος του θαλάμου θαυμαστών αντικειμένων.

Το εσωτερικό είναι μέρος της επίσκεψης. Οι διάδρομοι δεν είναι απλώς πέρασμα. Είναι και οι ίδιοι νωπογραφημένοι και διακοσμημένοι με γλυπτά, με συνεχείς ζώνες από γκροτέσκα της ύστερης Αναγέννησης στην οροφή και ρωμαϊκές προτομές και αγάλματα στη σειρά κατά μήκος των τοίχων. Η οροφή είναι έργο μιας ομάδας ζωγράφων του τέλους του δέκατου έκτου αιώνα που αντέγραψαν τις τοιχογραφίες του Χρυσού Οίκου του Νέρωνα στη Ρώμη. Τα γκροτέσκα είναι γεμάτα μικρά αστεία, φτερωτούς σάτυρους, ζώα ντυμένα σαν ανθρώπους, ζωγραφισμένη αρχιτεκτονική, που ανταμείβουν όποιον κοιτάξει ψηλά.

Η πιο ξεχωριστή αρχιτεκτονικά αίθουσα είναι η Τριμπούνα, η οκταγωνική αίθουσα με τους κόκκινους τοίχους κοντά στη μέση της Ανατολικής Πτέρυγας. Χτίστηκε το 1581 από τον Μπερνάρντο Μπουονταλέντι για να στεγάσει τα πολυτιμότερα αντικείμενα της συλλογής των Μεδίκων: πολύτιμους λίθους, ελεφαντοστά, το γλυπτό που είναι γνωστό ως «Αφροδίτη των Μεδίκων» και τους μικρούς πίνακες σε ξύλο που η οικογένεια εκτιμούσε περισσότερο. Η Τριμπούνα είναι ένα αυτοτελές μικρό μουσείο μέσα στο μουσείο. Η αρχική διάταξη του θαλάμου θαυμαστών αντικειμένων έχει διατηρηθεί εν μέρει. Μπορείτε να κοιτάξετε μέσα αλλά όχι να μπείτε (ένα γυάλινο φράγμα κρατά τους επισκέπτες στην πόρτα), κανόνας που ισχύει από τότε που η αίθουσα αποκαταστάθηκε στατικά τη δεκαετία του 2010.

Ο Διάδρομος Βαζάρι

Ο Διάδρομος Βαζάρι από την ταράτσα της Ουφίτσι, το σκεπαστό πέρασμα πάνω από τον Πόντε Βέκιο, που σχεδίασε ο Βαζάρι το 1565 για να συνδέσει το Παλάτσο Βέκιο (την έδρα της κυβέρνησης) με το Παλάτσο Πίτι (την κατοικία των Μεδίκων στη νότια όχθη του Άρνου).

Ο Διάδρομος Βαζάρι είναι το σκεπαστό πέρασμα μήκους ενός χιλιομέτρου που ξεκινά από την Ουφίτσι, διασχίζει τον Πόντε Βέκιο και φτάνει στο Παλάτσο Πίτι στη νότια όχθη του Άρνου. Σχεδιάστηκε από τον Βαζάρι το 1565 για τον Κόζιμο Α΄, ολοκληρώθηκε σε πέντε μήνες και ήταν αρχικά ένα αυστηρά ιδιωτικό πέρασμα για την οικογένεια των Μεδίκων και τους καλεσμένους της. Ο διάδρομος επέτρεπε στον Μεγάλο Δούκα να πηγαίνει από την έδρα της κυβέρνησης (το Παλάτσο Βέκιο, συνδεδεμένο με την Ουφίτσι με εσωτερικό πέρασμα) στην ιδιωτική κατοικία της οικογένειας (το Παλάτσο Πίτι), χωρίς να χρειαστεί ποτέ να περπατήσει στον δημόσιο δρόμο.

Για δεκαετίες στον διάδρομο κρεμόταν η συλλογή αυτοπροσωπογραφιών των Μεδίκων, περίπου 1.000 πορτρέτα, κυρίως αυτοπροσωπογραφίες διάσημων ζωγράφων, κάτι που τον έκανε έναν από τους πιο παράξενους μουσειακούς χώρους της Ιταλίας: μια πινακοθήκη μήκους ενός χιλιομέτρου που τη διέσχιζες σε μονή σειρά, με ξεναγό.

Ο διάδρομος έκλεισε για αποκατάσταση το 2016 και ξανάνοιξε στα τέλη του 2024 ως ξεχωριστό αξιοθέατο με εισιτήριο συγκεκριμένης ώρας. Η συλλογή αυτοπροσωπογραφιών έχει μοιραστεί σε μεγάλο βαθμό στις κύριες αίθουσες. Ο ίδιος ο διάδρομος είναι πλέον μια αρχιτεκτονική και ιστορική εμπειρία: τον διασχίζετε σε όλο του το μήκος, κοιτάζετε από τα μικρά παράθυρα πάνω από τον Πόντε Βέκιο, βλέπετε το μικρό παρεκκλήσι που είναι ενσωματωμένο στον διάδρομο απέναντι από τον πύργο Μανέλλι και βγαίνετε στην πλευρά του Παλάτσο Πίτι.

Η κράτηση για τον Διάδρομο Βαζάρι πωλείται ξεχωριστά, γύρω στα 45 ευρώ, και προσθέτει μία ώρα στη μέρα σας. Στην πρώτη επίσκεψη στη Φλωρεντία αξίζει μόνο αν έχετε αφοσιωθεί στη μουσειακή πλευρά της πόλης. Οι περισσότεροι που έρχονται πρώτη φορά καλό είναι να τον παραλείψουν και να διαθέσουν τον χρόνο αλλού.

Τι να κάνετε πριν

Αν έχετε ώρα εισόδου 08:15, δεν θα προλάβετε να κάνετε τίποτα πριν από το μουσείο. Στις 07:30 θα είστε στην ουρά για πρωινό. Δεν πειράζει. Η Ουφίτσι ανταμείβει όσους πηγαίνουν πρώτοι.

Αν η ώρα σας είναι αργότερα, ας πούμε 11:00 ή 14:00, η φυσική στάση πριν από την Ουφίτσι είναι η Πιάτσα ντελλα Σινιορία, η μεγάλη πλατεία ακριβώς δίπλα στο μουσείο. Η πλατεία είναι από μόνη της ένα υπαίθριο μουσείο γλυπτικής: ένα αντίγραφο του Δαβίδ του Μιχαήλ Αγγέλου στέκεται εκεί όπου στεκόταν παλιά το πρωτότυπο (το πρωτότυπο είναι στην Ακαδημία, δέκα λεπτά βορειότερα), και η Λότζια ντέι Λάντσι στη νότια πλευρά της πλατείας έχει μισή ντουζίνα μνημειακά αναγεννησιακά και ρωμαϊκά γλυπτά, ανάμεσά τους τον Περσέα του Τσελλίνι. Περπατήστε την, περάστε είκοσι λεπτά και μετά μπείτε στην Ουφίτσι.

Αν έχετε ολόκληρο πρωινό πριν από μια ώρα εισόδου στις 14:00, περπατήστε πέντε λεπτά ως το Ντουόμο και ανεβείτε στον τρούλο του Μπρουνελέσκι (ξεχωριστό εισιτήριο, ξεχωριστή κράτηση, κλείστε κι αυτό από πριν). Η θέα από την κορυφή είναι ο εμβληματικός ορίζοντας της Φλωρεντίας. Υπολογίστε μία ώρα για την ανάβαση: 463 σκαλιά, χωρίς ασανσέρ, στενές σκάλες.

Τι να κάνετε μετά

Η έξοδος της Ουφίτσι σας βγάζει στην πλευρά της αυλής προς το ποτάμι. Από εκεί, τρεις φυσικές κινήσεις:

  1. Δυτικά κατά μήκος του Άρνου ως τον Πόντε Βέκιο. Η γέφυρα απέχει διακόσια μέτρα. Περάστε την. Τα μαγαζιά της γέφυρας είναι κοσμηματοπωλεία από τα τέλη του δέκατου έκτου αιώνα, όταν ο Φερδινάνδος Α΄ των Μεδίκων έδιωξε τους χασάπηδες και τους βυρσοδέψες που είχαν αρχικά πιάσει τη γέφυρα τον δέκατο τέταρτο αιώνα, επειδή η μυρωδιά ενοχλούσε τον Διάδρομο Βαζάρι που είχε χτιστεί ακριβώς από πάνω τους.
  2. Απέναντι στο Παλάτσο Πίτι και στους Κήπους Μπόμπολι. Από τον Πόντε Βέκιο, δέκα λεπτά με τα πόδια νότια ως το Πίτι, το κύριο ανάκτορο κατοικίας της οικογένειας από το 1549 και μετά, που σήμερα φιλοξενεί την Galleria Palatina (μία από τις μεγάλες συλλογές μπαρόκ της Ιταλίας) και αρκετά μικρότερα μουσεία. Οι Κήποι Μπόμπολι πίσω από το Πίτι είναι από τους μεγάλους αναγεννησιακούς κήπους της Ιταλίας. Υπολογίστε δύο με τρεις ώρες.
  3. Βόρεια ως την Ακαδημία. Δεκαπέντε λεπτά με τα πόδια βόρεια της Ουφίτσι βρίσκεται η Galleria dell’Accademia, όπου είναι ο πρωτότυπος Δαβίδ του Μιχαήλ Αγγέλου. Η Ακαδημία είναι ένα μικρό, εστιασμένο μουσείο (ο Δαβίδ είναι ο προορισμός, με λίγες αίθουσες ύστερων γοτθικών πινάκων σε ξύλο γύρω του) και σας παίρνει περίπου μία ώρα. Είναι κλειστή τις Δευτέρες. Κλείστε από πριν.

Οι γειτονιές νότια του Άρνου, το Ολτράρνο, είναι πιο ήσυχες από τη βόρεια όχθη, με μικρότερα εστιατόρια, εργαστήρια τεχνιτών και το Παρεκκλήσι Μπρανκάτσι στη Σάντα Μαρία ντελ Καρμίνε, όπου οι νωπογραφίες του Μαζάτσο του 1427 αποκαλούνται μερικές φορές το λίκνο της ιταλικής αναγεννησιακής ζωγραφικής. Έχουμε γράψει για το πώς συγκρίνονται οι μουσειακές διαδρομές στις πόλεις της βόρειας Ιταλίας· το κείμενο για την Πινακοθήκη Μποργκέζε στη Ρώμη είναι ο καλύτερος παραλληλισμός για να σκεφτείτε ένα ιταλικό μουσείο τέχνης με αυστηρό πρόγραμμα και είσοδο σε συγκεκριμένη ώρα.

Η θέα στο εσωτερικό των διαδρόμων

Η διακοσμημένη οροφή του Ανατολικού Διαδρόμου, με γκροτέσκα του δέκατου έκτου αιώνα αντιγραμμένα από τις ρωμαϊκές τοιχογραφίες του Χρυσού Οίκου του Νέρωνα, σε όλο το μήκος της πτέρυγας πάνω από τις σειρές των κλασικών γλυπτών.

Αν σας περισσεύει λίγος χρόνος καθώς βγαίνετε από το μουσείο, κοιτάξτε ψηλά. Οι οροφές των διαδρόμων είναι πεντακόσια χρόνια διακοσμητικής επινοητικότητας. Ολόκληρα τοπία είναι ζωγραφισμένα πάνω τους. Οι Ρωμαίοι που είχαν μείνει θαμμένοι κάτω από το έδαφος στον Χρυσό Οίκο του Νέρωνα ενέπνευσαν τα πάντα: τα ζωγραφισμένα κλήματα, την αρχιτεκτονική trompe l’oeil, τις μικροσκοπικές μυθολογικές μορφές κρυμμένες στις γωνίες. Οι οροφές είναι το κομμάτι του μουσείου που οι επισκέπτες χάνουν πιο συστηματικά.

Το Chiaro σας περνά από τη διαδρομή (πάνω στον ανατολικό διάδρομο, κατά μήκος του νότιου, κάτω στον δυτικό) ως μία συνεχή αρχιτεκτονική εμπειρία, ώστε το ίδιο το κτίριο να διαβάζεται ως ένα ενιαίο εργαλείο των Μεδίκων για να οδηγεί το βλέμμα μέσα σε πεντακόσια χρόνια ζωγραφικής.

Ο ρεαλιστικός προϋπολογισμός χρόνου

Μια λογική πρώτη επίσκεψη στην Ουφίτσι είναι τρεις με τέσσερις ώρες, συν μισή ώρα για τον έλεγχο ασφαλείας και την είσοδο, συν μισή ώρα για να βγείτε μέσα από το πωλητήριο και να επιστρέψετε στην πόλη. Υπολογίστε λοιπόν συνολικά τέσσερις με πέντε ώρες, από τη στιγμή που φεύγετε από το ξενοδοχείο ως τη στιγμή που στέκεστε ξανά στο Λουνγκάρνο μετά την επίσκεψη.

Αν έχετε μία μόνο μέρα στη Φλωρεντία, η Ουφίτσι παίρνει το πρωί. Το απόγευμα είναι για τον Πόντε Βέκιο, το Πίτι και την Ακαδημία. Το βράδυ είναι για φαγητό και μια βόλτα πίσω μέσα από τη φωταγωγημένη Πιάτσα ντελλα Σινιορία. Αυτό είναι ένα πλήρες πρόγραμμα μίας μέρας στη Φλωρεντία, και είναι ακριβώς αυτό που κάνουν οι περισσότεροι επισκέπτες.

Η κατακλείδα

Μπείτε στην αυλή. Κοιτάξτε ψηλά τις μακριές παράλληλες πτέρυγες. Πίσω από κάθε παράθυρο του δεύτερου ορόφου υπάρχει ένας πίνακας παλαιότερος από τη χώρα σας. Η διαδρομή είναι αντίθετα από τους δείκτες του ρολογιού: ανατολικά πάνω, νότια κατά μήκος, δυτικά κάτω. Όλο το κτίριο είναι ένας συνεχής κύκλος μέσα στον τρόπο που σκέφτονταν οι Μέδικοι την τέχνη, την εξουσία και τον ποταμό Άρνο. Τρεις ώρες αργότερα, όταν βγείτε από την πλευρά του πωλητηρίου, θα έχετε δει τη μεγαλύτερη συγκεντρωμένη έκταση αναγεννησιακής ζωγραφικής στη Γη, και θα το έχετε κάνει μέσα σε ένα κτίριο που αρχικά δεν ήταν παρά ένα γραφείο.

Πιστώσεις εικόνων