Naar de inhoud

Maak kennis met Chiaro 2.5

Gepubliceerd: • 10 min lezen

Kijk een uur lang naar iemand die op reis is en je ziet steeds weer dezelfde drie apps. Een kaart, om uit te zoeken waar ze zijn en waar ze nu heen gaan. De camera, om vast te leggen wat er voor hun neus staat. En dan iets om te lezen, een browser, een reisgids, een zoekveld, om uit te vinden wat dat nou eigenlijk was. Kaart, camera, zoeken. Terug naar de kaart. De telefoon gaat honderd keer per dag omhoog en weer omlaag, en elke keer dat hij zakt, is de stad een stukje verder weg.

Chiaro 2.0 bracht de camera en de gids samen: je richt op iets en je luistert. Chiaro 2.5 voegt de kaart toe, en daarmee staat alles wat je voor een reisdag nodig hebt op één plek. Je ziet wat de wandeling waard is, je maakt een foto als je er bent, je hoort het verhaal, en ’s avonds krijg je het verhaal van je hele dag.

Een hand houdt een iPhone met Chiaro voor de Eiffeltoren, met de audiogids op het scherm en de echte toren op de achtergrond.

Een kaart die voorstelt, geen route

De kaart van Chiaro in Venetië, met paarse spelden voor Chiaro’s aanraders langs het Canal Grande, waaronder Ca' d'Oro, Ca' Pesaro en Ca' Farsetti, en onderaan een kaartje voor Campo Manin, de eerste van 12 aanraders.

De meeste reiskaarten willen je een route geven. Tien stops, op volgorde, met een lijn ertussen, en het stille gevoel dat je al achterloopt op schema zodra je begint.

De nieuwe Kaart in Chiaro doet iets eenvoudigers. Hij laat je zien wat er nu om je heen de moeite waard is, als paarse spelden. Bij elke speld krijg je een foto, hoe lang je erheen loopt en één zin over waarom het de wandeling waard is. Een brug met een uitzicht waar niemand je over vertelt. Een klein museum twee straten verderop. Een plein waar je de geschiedenis van de stad zo kunt aflezen.

Daarna laat hij je met rust. Er is geen route om te volgen en geen volgorde om aan te houden. Je kijkt wat er dichtbij is, je kiest waar je heen gaat en je kiest waar je naar luistert als je er bent. Valt je onderweg iets op, dan stop je. Interesseert een speld je niet, dan sla je hem over. Jij bepaalt hoe je reis loopt, en de kaart zorgt dat je die keuze goed geïnformeerd maakt.

Heb je een plek gekozen, dan geeft het kaartje je een routebeschrijving, opent het de plek in Apple Kaarten als je dat liever hebt, of kun je Chiaro er vooraf iets over vragen. En je kunt elke stad doorzoeken, dus je kunt al rondkijken in Rome terwijl je nog in Parijs bent.

Het kaartje van Ca' d'Oro in Venetië in Chiaro: een foto van de gotische gevel, ‘Museum · 2.391 km’ en knoppen ‘Directions’, ‘Ask Chiaro’ en ‘Pin’, met daaronder ‘Open in Apple Maps’.

Elke foto wordt een speld

Elke keer dat je met Chiaro een foto maakt, komt die op de kaart terecht, op de plek waar je hem maakte. Tik op de fotospeld en de gids gaat weer open, precies waar je gebleven was. Aan het eind van de dag is je kaart een spoor van alles waarvoor je bent blijven staan.

De gids van Chiaro over Thirty Rockefeller Plaza in New York, ’s avonds vanaf de straat gefotografeerd, met de audiogids klaar om af te spelen en daaronder een veld ‘Ask something’.

Je kunt ook alles vastzetten waar je later naar terug wilt: vanuit de kaart, vanuit een chat of vanuit het avondverhaal van je dag. Je vastgezette plekken wachten bovenaan de kaart op je, één tik verderop.

Herkenning die zichzelf controleert

De meeste apps die dingen op een foto herkennen, doen één gok en geven je die. Zit de gok ernaast, dan hoor je een zelfverzekerd verhaal over het verkeerde schilderij.

Chiaro werkt meer als een zorgvuldige expert. Het bekijkt de foto, vormt een idee van wat het zou kunnen zijn en controleert dat dan. Het kijkt nog eens naar de details: een signatuur in de hoek, een inscriptie op een sokkel, de vorm van een raam, waar je staat als je de foto maakt. Klopt er iets niet, dan gaat het terug en kijkt het opnieuw. Zo blijft het rondgaan tot het zeker is, en pas dan begint het te vertellen.

Door die lus is Chiaro de nauwkeurigste app voor het herkennen van kunstwerken, monumenten, gebouwen en beelden. Het is het verschil tussen ‘een renaissanceportret’ en precies dat schilderij, in precies die zaal, van precies die hand.

De gids van Chiaro over De kus van Gustav Klimt, met knoppen voor vervolgvragen over waarom het bladgoud en op welke details je moet letten.

En zoeken zit in die lus ingebouwd. Ziet Chiaro iets dat het niet kan plaatsen met wat het al weet, dan zoekt het dat op. Dat is belangrijker dan het klinkt, want steden veranderen voortdurend. Een muurschildering van vorige maand, een beeld dat in het voorjaar werd onthuld, een gebouw dat dit jaar openging, een werk in een nieuwe tentoonstelling: niets daarvan staat al in een boek. Chiaro kan ze toch vinden en je toch vertellen waar je naar kijkt.

Een gids die dingen kan opzoeken

Chiaro speelt een audiogids af in de bovenkapel van de Sainte-Chapelle in Parijs, met knoppen voor vervolgvragen over wie het glas maakte en waarom de kapel hier werd gebouwd, terwijl een gesproken vraag wordt opgenomen: ‘Check the weather and suggest where...’

Sommige vragen gaan over geschiedenis. Andere over vandaag: is het museum op maandag open, waar eten de mensen hier uit de buurt, gaat het vanmiddag regenen? Chiaro kan nu op het web zoeken om die vragen te beantwoorden, in een chat of direct vanuit de gids, getypt of hardop. Het bepaalt zelf wanneer een vraag actuele informatie nodig heeft, en je kunt het altijd gewoon vragen om iets op te zoeken.

Chats voelen ook levendiger. Op een bedankje krijg je een zinnetje terug, een vraag over waar je kunt eten krijgt een echt antwoord, en alleen een echt plan krijgt een lang antwoord. Komen er plekken ter sprake, dan zie je ze: een kaartje voor één plek, een kaart voor meerdere, een tabel als je aan het vergelijken bent. En Chiaro antwoordt in de taal waarin jij schrijft.

Lees een stad als een boek

Een avond-Filo in Chiaro over een dag in Rome, met de titel ‘The Valley Nero Drained’, het Colosseum als eerste stop van de dag en een knop ‘Read thread’.

Een gids voor een beeld kan je maar zoveel vertellen terwijl je daar staat. De rest komt later, als je tijd hebt om te gaan zitten en te lezen.

Daar is de Filo voor. Elke avond maakt Chiaro van wat je die dag zag een kort verhaal dat de dingen waar je naar keek met elkaar verbindt, op manieren die je op het moment zelf niet opvielen. Een dag rond het Colosseum blijkt het verhaal te zijn van een meer dat een keizer liet droogleggen. Elk deel van het verhaal biedt een paar draden om te volgen, en met Duik dieper wordt elk daarvan een langer stuk om te lezen. Op een drukke dag wordt een museum met dertig schilderijen één hoofdstuk met een eigen verhaal, niet dertig. Ook de vragen die je overdag stelde horen erbij, zodat de avond verdergaat waar je nieuwsgierigheid ophield.

Een avond-Filo met een stop bij de Sainte-Chapelle in Parijs om 20.47 uur: onder de vraag ‘Check the weather and suggest where to come here again?’ gaat het verhaal verder met een deel met de titel ‘What the Revolution left behind’.

Zo krijgt een reis met Chiaro een ritme. ’s Ochtends en ’s middags herken je wat er voor je staat en luister je. ’s Avonds duik je dieper in wat je zag. Aan het eind van de week, of als je een stad verlaat, stuurt Chiaro een terugblik op je dagen daar: de stad en haar plekken, verteld als één verhaal. Ben je weer thuis, dan krijg je de hele reis, stad voor stad.

Dag na dag bestudeer je plekken zoals je een goed boek zou bestuderen: bladzijde voor bladzijde, elke bladzijde voortbouwend op de vorige, tot je de stad kent in plaats van hem alleen gezien te hebben.

Dagen waar je naar terug kunt

De andere kant van de Filo is herinnering. Elke Filo en elke terugblik blijft bewaard in je archief, per maand gesorteerd, zo lang als je wilt. Een maand na thuiskomst, of een jaar later, kun je de avond in Tbilisi of de week in Rome weer openen, opnieuw lezen en die dagen een tweede keer beleven.

En nu zijn ze ook veilig. Met cloudsynchronisatie wordt alles wat je in Chiaro hebt opgebouwd in je account bewaard: wat je hebt herkend, je chats, je Filo’s, je spelden. Log op een nieuwe telefoon in met Apple en al je reizen komen met je mee.

Een plan voor morgen, als je dat wilt

Vrijheid is fijn. Soms wil je ook dat iemand anders even aan morgen denkt. In de avond-Filo of op het beginscherm vraagt Chiaro wat je van plan bent: een van je vastgezette plekken, nog een dag in dezelfde stad, Verras me, of naar huis.

Chiaro’s ideeën voor morgen: de kathedraal van Reims, de kerk van Jeanne d'Arc in Rouen en het plein voor de Notre-Dame, elk met één zin over waarom je erheen zou gaan, een knop ‘Pin’ en een link om de openingstijden te bekijken.

Je krijgt een echt plan voor precies die datum, met openingsdagen en het weer al gecontroleerd, looptijden tussen de stops, een reden om naar elke plek te gaan en een plan B voor regen. Het is een voorstel, geen dienstregeling. Sla een stop over, ruil hem voor een andere, stap over op het regenplan of vraag Chiaro het hele plan om te gooien. Het plan buigt mee met je dag, niet andersom.

Getallen die goed klinken in het Arabisch en in Slavische talen

Een gids zit vol getallen: het jaar waarin een kerk af was, de eeuw waarin een schilder werkte, hoeveel treden er naar boven leiden. In het Arabisch en in Slavische talen is een getal hardop uitspreken lastiger dan het lijkt, omdat de vorm verandert met de woorden eromheen. In Chiaro 2.5 leest de gids getallen in die talen veel natuurlijker voor, zodat een datum of jaartal klinkt zoals iemand van daar het zou zeggen, en niet als cijfers die van een scherm worden opgelezen.

De telefoon gaat omlaag

Het doel van alles in één app was nooit om je langer op je telefoon te houden. Het is juist andersom. Eén app betekent minder wisselen, minder zoeken, minder tijd met je hoofd omlaag. Je kijkt even op de kaart, je kiest, je loopt. Je maakt een foto, je luistert, je kijkt weer op naar het echte ding.

Chiaro 2.5 is er nu. Open de Kaart waar je ook bent, kies de speld die je interessant lijkt en ga.

Klik. Luister. Ontdek.