Przejdź do treści

Przedstawiamy Chiaro 2.5

Opublikowano: • 8 min czytania

Popatrz przez godzinę na dowolnego podróżnika, a zobaczysz w kółko te same trzy aplikacje. Mapa, żeby ustalić, gdzie się jest i dokąd iść dalej. Aparat, żeby uchwycić to, co przed nim. A potem coś do czytania, przeglądarka, przewodnik, wyszukiwarka, żeby dowiedzieć się, co to właściwie było. Mapa, aparat, wyszukiwarka. I znowu mapa. Telefon idzie w górę i w dół sto razy dziennie, a za każdym razem, gdy opada, miasto jest odrobinę dalej.

W Chiaro 2.0 aparat i przewodnik stały się jednym: kierujesz aparat na coś i słuchasz. Chiaro 2.5 dodaje mapę i dzięki temu wszystko, czego potrzebujesz na dzień w podróży, jest w jednym miejscu. Widzisz, do czego warto dojść, robisz zdjęcie, gdy już tam jesteś, słuchasz jego historii, a wieczorem dostajesz historię całego dnia.

Dłoń trzyma iPhone’a z Chiaro przed Wieżą Eiffla: na ekranie gra audioprzewodnik, a w tle wznosi się prawdziwa wieża.

Mapa, która podpowiada, a nie wyznacza trasę

Mapa Chiaro w Wenecji: polecane przez Chiaro miejsca jako fioletowe pinezki wzdłuż Canal Grande, w tym Ca’ d’Oro, Ca’ Pesaro i Ca’ Farsetti, a na dole karta Campo Manin, pierwszego z 12 polecanych miejsc.

Większość map dla podróżnych chce dać ci trasę. Dziesięć przystanków po kolei, linia między nimi i ciche poczucie, że od pierwszej chwili nie nadążasz za planem.

Nowa Mapa w Chiaro robi coś prostszego. Pokazuje jako fioletowe pinezki, co warto zobaczyć wokół ciebie, teraz. Każda ma zdjęcie, czas dojścia pieszo i jedno zdanie o tym, dlaczego warto tam pójść. Most z widokiem, o którym nikt ci nie powie. Małe muzeum dwie ulice dalej. Plac, na którym historię miasta łatwo odczytać.

A potem nie wchodzi ci w drogę. Nie ma trasy do przejścia ani kolejności do pilnowania. Patrzysz, co jest blisko, wybierasz, dokąd iść dalej, i wybierasz, czego posłuchać na miejscu. Jeśli po drodze coś przyciągnie twój wzrok, zatrzymujesz się. Jeśli pinezka cię nie interesuje, pomijasz ją. To ty decydujesz o swojej podróży, a mapa jest po to, żeby był to świadomy wybór.

Kiedy wybierzesz miejsce, karta pokaże ci drogę, otworzy je w Mapach Apple, jeśli tak wolisz, albo pozwoli zapytać o nie Chiaro, zanim ruszysz. Możesz też przeszukać dowolne miasto, więc rozejrzysz się po Rzymie, będąc jeszcze w Paryżu.

Karta miejsca Ca’ d’Oro w Wenecji w Chiaro: zdjęcie gotyckiej fasady, „Muzeum · 2391 km” oraz przyciski „Trasa”, „Zapytaj Chiaro” i „Przypnij”, a pod nimi „Otwórz w Mapach Apple”.

Każde zdjęcie staje się pinezką

Za każdym razem, gdy robisz zdjęcie w Chiaro, trafia ono na mapę w miejscu, w którym powstało. Dotknij pinezki ze zdjęciem, a przewodnik otworzy się znowu dokładnie tam, gdzie skończył. Pod koniec dnia twoja mapa to szlak wszystkich twoich przystanków.

Przewodnik Chiaro po 30 Rockefeller Plaza w Nowym Jorku: budynek sfotografowany nocą z ulicy, audioprzewodnik gotowy do odtworzenia, a pod nim pole „Zapytaj o coś”.

Możesz też przypiąć wszystko, do czego chcesz wrócić: z mapy, z czatu albo z wieczornej opowieści o twoim dniu. Przypięte miejsca czekają na ciebie u góry mapy, jedno dotknięcie dalej.

Rozpoznawanie, które samo się sprawdza

Większość aplikacji, które rozpoznają rzeczy ze zdjęcia, zgaduje raz i podaje ci wynik. Jeśli zgadnie źle, słuchasz pewnej siebie opowieści o niewłaściwym obrazie.

Chiaro działa bardziej jak staranny ekspert. Patrzy na zdjęcie, stawia hipotezę, czym to może być, a potem ją sprawdza. Jeszcze raz przygląda się szczegółom: podpisowi w rogu, inskrypcji na cokole, kształtowi okna, miejscu, w którym stoisz, robiąc zdjęcie. Jeśli coś się nie zgadza, wraca i patrzy znowu. Krąży tak, aż nie ma wątpliwości, i dopiero wtedy zaczyna mówić.

To dzięki tej pętli Chiaro jest najdokładniejszą aplikacją do rozpoznawania dzieł sztuki, zabytków, budynków i rzeźb. To różnica między „portretem z epoki renesansu” a tym konkretnym obrazem, w tej konkretnej sali, spod tego konkretnego pędzla.

Przewodnik Chiaro po „Pocałunku” Gustava Klimta, z przyciskami z pytaniami o to, skąd złoto płatkowe i na jakie szczegóły zwrócić uwagę.

Wyszukiwanie jest częścią tej pętli. Jeśli Chiaro widzi coś, czego nie potrafi rozpoznać na podstawie tego, co już wie, sprawdza to w internecie. To ważniejsze, niż się wydaje, bo miasta ciągle się zmieniają. Mural namalowany w zeszłym miesiącu, pomnik odsłonięty wiosną, budynek otwarty w tym roku, praca na nowej wystawie: żadnej z tych rzeczy nie ma jeszcze w książkach. Chiaro i tak je znajdzie i powie ci, na co patrzysz.

Przewodnik, który potrafi coś sprawdzić

Chiaro odtwarza audioprzewodnik w górnej kaplicy Sainte-Chapelle w Paryżu: przyciski z pytaniami o to, kto wykonał witraże i dlaczego kaplicę zbudowano właśnie tutaj, oraz nagrywane pytanie głosowe: „Sprawdź pogodę i zaproponuj, gdzie…”

Niektóre pytania dotyczą historii. Inne dzisiejszego dnia: czy muzeum jest otwarte w poniedziałki, gdzie tu jedzą miejscowi, czy po południu będzie padać. Chiaro może teraz szukać na nie odpowiedzi w internecie, w czacie albo prosto z przewodnika, pisemnie lub na głos. Chiaro samodzielnie ocenia, kiedy pytanie wymaga świeżych informacji, a ty zawsze możesz po prostu poprosić o sprawdzenie czegoś.

Czaty też są bardziej żywe. Na podziękowanie przychodzi krótka odpowiedź, na pytanie, gdzie zjeść, porządna odpowiedź, a długa tylko na prawdziwy plan. Gdy pojawiają się miejsca, widzisz je: kartę dla jednego miejsca, mapę dla kilku, tabelę, gdy coś porównujesz. A Chiaro odpowiada w języku, w którym piszesz.

Czytaj miasto jak książkę

Wieczorne Filo w Chiaro o dniu w Rzymie, zatytułowane „Dolina, którą osuszył Neron”, z Koloseum jako pierwszym przystankiem dnia i przyciskiem „Czytaj wątek”.

Przewodnik przed posągiem może powiedzieć tylko tyle, ile da się wysłuchać na stojąco. Reszta przychodzi później, kiedy jest czas, żeby usiąść i poczytać.

Właśnie do tego służy Filo. Każdego wieczoru Chiaro zamienia to, co tego dnia było przed twoimi oczami, w krótką opowieść, która łączy oglądane rzeczy w sposób, którego wtedy nie było widać. Dzień wokół Koloseum okazuje się historią jeziora, które osuszył cesarz. Każda część opowieści podsuwa kilka wątków, a Zgłęb temat rozwija dowolny z nich w dłuższą lekturę. W pracowity dzień muzeum z trzydziestoma obrazami staje się jednym rozdziałem z własną historią, a nie trzydziestoma. Pytania zadane w ciągu dnia też są jej częścią, więc wieczór podejmuje wątek tam, gdzie zatrzymała się twoja ciekawość.

Wieczorne Filo z przystankiem w Sainte-Chapelle w Paryżu o 20:47: pod pytaniem „Sprawdź pogodę i zaproponuj, kiedy przyjść tu znowu?” opowieść toczy się dalej sekcją zatytułowaną „Co zostawiła po sobie rewolucja”.

Podróż z Chiaro ma więc swój rytm. Rano i po południu rozpoznajesz to, co przed tobą, i słuchasz. Wieczorem zagłębiasz się w to, co było za dnia. Pod koniec tygodnia albo gdy opuszczasz miasto, Chiaro wysyła podsumowanie spędzonych tam dni: miasto i jego miejsca opowiedziane jako jedna historia. Po powrocie do domu dostajesz całą podróż, miasto po mieście.

Dzień po dniu poznajesz miejsca tak, jak czyta się dobrą książkę: strona po stronie, każda buduje na poprzedniej, aż w końcu naprawdę znasz miasto, zamiast tylko je oglądać.

Dni, do których można wrócić

Drugą stroną Filo jest pamięć. Każde Filo i każde podsumowanie trafia do twojego archiwum, ułożone według miesięcy, i zostaje tam, jak długo zechcesz. Miesiąc po powrocie albo rok później możesz otworzyć wieczór w Tbilisi czy tydzień w Rzymie, przeczytać go znowu i przeżyć te dni drugi raz.

A teraz są też bezpieczne. Dzięki synchronizacji z chmurą wszystko, co tworzysz w Chiaro, zapisuje się na twoim koncie: to, co rozpoznajesz, twoje czaty, twoje Filo, twoje pinezki. Zaloguj się przez Apple na nowym telefonie, a wszystkie twoje podróże wrócą razem z tobą.

Plan na jutro, jeśli chcesz

Swoboda jest dobra. Czasem jednak chcesz, żeby ktoś pomyślał o jutrze za ciebie. W wieczornym Filo albo na ekranie głównym Chiaro pyta, co masz w planach: jedno z przypiętych miejsc, kolejny dzień w tym samym mieście, Zaskocz mnie albo powrót do domu.

Pomysły Chiaro na jutro: katedra w Reims, kościół św. Joanny d’Arc w Rouen i plac przed Notre-Dame, przy każdym jedno zdanie o tym, dlaczego warto tam pójść, przycisk „Przypnij” i link do sprawdzenia godzin otwarcia.

Dostajesz prawdziwy plan na ten konkretny dzień: z już sprawdzonymi dniami otwarcia i pogodą, czasem dojścia między przystankami, powodem, żeby odwiedzić każde miejsce, i planem B na deszcz. To propozycja, a nie rozkład jazdy. Pomiń przystanek, zamień go na inny, przełącz się na plan na deszcz albo poproś Chiaro o zmianę całości. Plan dopasowuje się do twojego dnia, a nie odwrotnie.

Liczby, które dobrze brzmią po arabsku i w językach słowiańskich

W przewodniku pełno jest liczb: rok, w którym ukończono kościół, wiek, w którym tworzył malarz, ile stopni prowadzi na szczyt. Po arabsku i w językach słowiańskich wypowiedzenie liczby na głos jest trudniejsze, niż się wydaje, bo jej forma zmienia się w zależności od sąsiednich słów. W Chiaro 2.5 przewodnik czyta liczby w tych językach znacznie naturalniej, więc data czy rok brzmią tak, jak powiedziałby to ktoś miejscowy, a nie jak cyfry odczytane z ekranu.

Telefon idzie w dół

Zebranie wszystkiego w jednej aplikacji nigdy nie miało sprawić, że spędzisz więcej czasu w telefonie. Wręcz przeciwnie. Jedna aplikacja to mniej przełączania, mniej szukania, mniej patrzenia w dół. Zerkasz na mapę, wybierasz, idziesz. Robisz zdjęcie, słuchasz i znowu podnosisz wzrok na to, co przed tobą.

Chiaro 2.5 już działa. Otwórz Mapę, gdziekolwiek jesteś, wybierz pinezkę, która wygląda ciekawie, i ruszaj.

Pstryknij. Posłuchaj. Odkrywaj.