Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λούβρο: ωράριο λειτουργίας, χάρτης και πόσο χρόνο χρειάζεστε το 2026

Δημοσίευση: • 17 λεπτά ανάγνωσης

Η γυάλινη πυραμίδα του Λούβρου στην Cour Napoléon, η κύρια είσοδος για τους μεμονωμένους επισκέπτες

Το πρωί της 16ης Ιουνίου 2025 το Λούβρο δεν άνοιξε. Χιλιάδες άνθρωποι στέκονταν στην αυλή γύρω από τη γυάλινη πυραμίδα με τα εισιτήρια στο χέρι, ενώ το ίδιο το προσωπικό του μουσείου αρνιόταν να πιάσει δουλειά. Διαμαρτύρονταν για τον συνωστισμό. Οι φύλακες και οι υπάλληλοι των ταμείων έλεγαν ότι το κτίριο είχε γίνει αδύνατο να το διαχειριστεί κανείς, και είχαν ένα δίκιο: η πυραμίδα σχεδιάστηκε τη δεκαετία του 1980 για ένα μουσείο που δεχόταν περίπου τους μισούς επισκέπτες απ’ όσους δέχεται σήμερα. Αυτό είναι το ειλικρινές φόντο κάθε ερώτησης για το ωράριο του Λούβρου. Οι ώρες λειτουργίας είναι το εύκολο κομμάτι. Το δύσκολο είναι ότι σχεδόν εννέα εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι θέλουν τις ίδιες ώρες με εσάς.

Γι’ αυτό αυτό εδώ είναι ένας οδηγός σχεδιασμού, όχι μια λίστα με τα αριστουργήματα. Καλύπτει πότε είναι ανοιχτό το Λούβρο, πώς να μπείτε, πώς να κρατάτε όλο το κτίριο στο μυαλό σας σαν έναν απλό χάρτη και πόσο χρόνο χρειάζεστε στην πραγματικότητα. Αν θέλετε να ξέρετε προς ποια έργα να κατευθυνθείτε μόλις μπείτε, αυτό είναι ξεχωριστό κείμενο: τι να δείτε στο Λούβρο όταν έχετε μόνο λίγες ώρες. Αυτό εδώ σας φέρνει μέχρι την πόρτα, σας περνάει μέσα και σας βγάζει ξανά έξω πριν σας εγκαταλείψουν τα πόδια σας.

Ωράριο του Λούβρου το 2026

ΗμέραΏρες λειτουργίαςΣημειώσεις
Δευτέρα9:00 έως 18:00Πολύς κόσμος: το Μουσείο Ορσέ και οι Βερσαλλίες είναι κλειστά τις Δευτέρες
ΤρίτηΚλειστόΚάθε Τρίτη, όλο τον χρόνο
Τετάρτη9:00 έως 21:00Βραδινό ωράριο
Πέμπτη9:00 έως 18:00
Παρασκευή9:00 έως 21:00Βραδινό ωράριο· δωρεάν για όλους μετά τις 18:00 την πρώτη Παρασκευή του μήνα, εκτός Ιουλίου και Αυγούστου
Σάββατο και Κυριακή9:00 έως 18:00Πολυκοσμία του Σαββατοκύριακου
1 Ιανουαρίου, 1 Μαΐου, 25 ΔεκεμβρίουΚλειστό

Το Λούβρο ανοίγει στις 9:00 το πρωί έξι μέρες την εβδομάδα. Κλείνει στις 18:00 τη Δευτέρα, την Πέμπτη, το Σάββατο και την Κυριακή, και μένει ανοιχτό έως τις 21:00 την Τετάρτη και την Παρασκευή. Είναι κλειστό κάθε Τρίτη. Είναι επίσης κλειστό σε τρεις αργίες, την 1η Ιανουαρίου, την 1η Μαΐου και την 25η Δεκεμβρίου, ενώ τις υπόλοιπες αργίες είναι ανοιχτό, εκτός αν κάποια πέσει Τρίτη.

Δύο μικρότεροι κανόνες μετράνε περισσότερο απ’ όσο περιμένει κανείς. Η τελευταία είσοδος γίνεται μία ώρα πριν από το κλείσιμο. Και οι φύλακες αρχίζουν να αδειάζουν τις αίθουσες τριάντα λεπτά πριν από το κλείσιμο, οπότε κλείσιμο στις 18:00 σημαίνει στην πράξη ότι πρέπει να έχετε τελειώσει γύρω στις 17:30. Αν μπείτε στις 16:55 μια Πέμπτη, έχετε λίγο παραπάνω από μισή ώρα πραγματικής περιήγησης.

Αυτές είναι οι ώρες που αναφέρει το μουσείο στον επίσημο ιστότοπό του τον Νοέμβριο του 2026. Το Λούβρο έχει αλλάξει το πρόγραμμά του και στο παρελθόν, έχει κλείσει αίθουσες με ελάχιστη προειδοποίηση λόγω ανακαινίσεων και έχει μείνει κλειστό χωρίς προειδοποίηση λόγω απεργιών. Ελέγξτε το louvre.fr την εβδομάδα της επίσκεψής σας και δείτε τη λίστα με τις αίθουσες που είναι κλειστές εκείνη τη μέρα, πριν σχεδιάσετε μια διαδρομή γύρω από έναν μόνο πίνακα.

Εισιτήρια, χρονοθυρίδες και η τιμή που μόλις αυξήθηκε

Από τις 14 Ιανουαρίου 2026 το Λούβρο έχει δύο τιμές. Οι επισκέπτες από τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο πληρώνουν 22 ευρώ. Όλοι οι υπόλοιποι, μεταξύ τους και οι Αμερικανοί, πληρώνουν 32 ευρώ. Οι κάτω των 18 μπαίνουν δωρεάν, όπως και οι κάτοικοι του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου κάτω των 26 με ταυτότητα. Ο ακουστικός ξεναγός χρεώνεται επιπλέον.

Κλείστε online, στον ίδιο τον ιστότοπο εισιτηρίων του μουσείου, ticket.louvre.fr, και διαλέξτε χρονοθυρίδα. Η επίσημη θέση του μουσείου είναι ότι η κράτηση ώρας συνιστάται σε όλους, ακόμα και σε όσους δικαιούνται δωρεάν είσοδο. Στην πράξη η σύσταση γίνεται μερικές φορές κανόνας. Το Λούβρο έκανε την κράτηση υποχρεωτική για σχεδόν όλους τους επισκέπτες έως το τέλος Αυγούστου 2026, και ξανά για τις φθινοπωρινές σχολικές διακοπές από τις 17 Οκτωβρίου έως την 1η Νοεμβρίου. Περιμένετε το ίδιο τα Χριστούγεννα και την άνοιξη. Μερικές φορές πωλούνται εισιτήρια στην είσοδο όταν το κτίριο είναι ήσυχο, αλλά να το θεωρείτε μπόνους, όχι σχέδιο.

Μια προειδοποίηση την επαναλαμβάνει το μουσείο με έμφαση. Αποφύγετε τους ιστότοπους μεταπώλησης που μοιάζουν με τον επίσημο, τα εισιτήρια «χωρίς ουρά» που πουλάνε τρίτοι και όποιον πουλάει εισιτήρια στον δρόμο. Το Λούβρο λέει ότι αυτά τα εισιτήρια μπορεί να μη γίνουν δεκτά στην είσοδο. Και μόλις μπείτε, κάθε έξοδος είναι οριστική. Το εισιτήριό σας δεν σας επιτρέπει να βγείτε για φαγητό και να ξαναμπείτε.

Από ποια είσοδο να μπείτε

Η ανεστραμμένη πυραμίδα στο Carrousel du Louvre, πάνω από την υπόγεια διαδρομή προς την είσοδο Carrousel

Το Λούβρο έχει τέσσερις εισόδους, και μόνο οι δύο είναι για εσάς.

Η Πυραμίδα. Είναι η κύρια είσοδος για τους μεμονωμένους επισκέπτες, στη μέση της Cour Napoléon. Έχει τρεις ουρές: μια πράσινη ουρά προτεραιότητας για όσους έχουν εισιτήριο με ώρα ή Paris Museum Pass, μια πορτοκαλί για όσους δεν έχουν εισιτήριο και μια μπλε ουρά προτεραιότητας για επισκέπτες με αναπηρία. Αν έχετε κάνει κράτηση, βρείτε την πράσινη ουρά και αγνοήστε το μήκος της πορτοκαλί.

Η είσοδος Carrousel. Είναι η υπόγεια διαδρομή, μέσα από την εμπορική στοά Carrousel du Louvre στην οδό Ριβολί 99, κάτω από τη μικρή ανεστραμμένη γυάλινη πυραμίδα που σχεδίασε ως φεγγίτη το γραφείο του Ι. Μ. Πέι. Μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν όλοι οι επισκέπτες. Συνδέεται επίσης με τον σταθμό του μετρό Palais-Royal - Musée du Louvre, στις γραμμές 1 και 7, που σημαίνει ότι μπορείτε να φτάσετε από το τρένο στον έλεγχο ασφαλείας χωρίς να βγείτε έξω. Ένα βροχερό πρωινό του Νοεμβρίου, αυτό μετράει.

Η Porte des Lions. Είναι η πόρτα στην πλευρά του Σηκουάνα, στην προκυμαία Quai François Mitterrand, στο δυτικό άκρο της πτέρυγας Ντενόν. Είναι ανοιχτή μόνο σε όσους έχουν ήδη εισιτήριο, κλείνει στις 18:00 κάθε μέρα με τελευταία είσοδο στις 17:00 και είναι κλειστή την Τρίτη όπως όλο το μουσείο. Όταν είναι ανοιχτή, είναι συχνά ο πιο ήσυχος δρόμος για να μπείτε, και σας αφήνει κοντά στις αίθουσες της ισπανικής ζωγραφικής στο δυτικό άκρο της Ντενόν αντί για κάτω από την πυραμίδα. Έχει ιστορικό μακρών περιόδων κλεισίματος, οπότε επιβεβαιώστε το πριν βασιστείτε σε αυτήν.

Το Passage Richelieu. Είναι η στοά ανάμεσα στην οδό Ριβολί και την αυλή της πυραμίδας. Προορίζεται για γκρουπ, μέλη και κατόχους ορισμένων καρτών. Οι μεμονωμένοι κάτοχοι εισιτηρίων δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν.

Από όποια πλευρά κι αν μπείτε, καταλήγετε στο ίδιο σημείο: στο Hall Napoléon, τον μεγάλο υπόγειο χώρο υποδοχής κάτω από την πυραμίδα. Εκεί αρχίζει ο χάρτης.

Ο χάρτης του Λούβρου που μπορείτε να κουβαλάτε στο μυαλό σας

Απλή κάτοψη του Λούβρου με τις τρεις πτέρυγες, Ντενόν, Συλλί και Ρισελιέ, γύρω από την Cour Napoléon

Ο επίσημος χάρτης του Λούβρου είναι ένα πτυσσόμενο φυλλάδιο τυπωμένο σε εννέα γλώσσες, συν ένα PDF και μια διαδραστική κάτοψη στον ιστότοπο των συλλογών του μουσείου. Είναι χρήσιμος και συντριπτικός: πολλοί όροφοι, τρεις πτέρυγες, εκατοντάδες αριθμημένες αίθουσες. Τη μισή πρώτη ώρα θα τον κρατάτε ανάποδα.

Ιδού μια πιο απλή εκδοχή. Το Λούβρο είναι ένα γιγάντιο γράμμα U ξαπλωμένο στο πλάι, ανοιχτό προς τα δυτικά και τον Κήπο του Κεραμεικού (Tuileries). Η πυραμίδα βρίσκεται στο ανοιχτό στόμιο του U. Καθένα από τα τρία σκέλη του κτιρίου έχει ένα όνομα, και κάθε όνομα είναι συντόμευση για το τι υπάρχει μέσα.

Η Ντενόν είναι η νότια πτέρυγα, το μακρύ σκέλος κατά μήκος του ποταμού. Είναι η πτέρυγα με τον περισσότερο κόσμο, γιατί σχεδόν ό,τι διάσημο βρίσκεται εδώ. Η Νίκη της Σαμοθράκης στέκεται στην κορυφή της σκάλας Νταρύ. Η Μεγάλη Πινακοθήκη της ιταλικής ζωγραφικής εκτείνεται για περίπου 460 μέτρα κατά μήκος του Σηκουάνα. Η Μόνα Λίζα κρέμεται στη Salle des États, την αίθουσα 711, στον πρώτο όροφο. Οι τεράστιοι πίνακες γαλλικής ιστορίας γεμίζουν τις κόκκινες αίθουσες δίπλα: η Στέψη του Ναπολέοντα, η Σχεδία της Μέδουσας, η Ελευθερία οδηγεί τον λαό. Οι δύο Σκλάβοι του Μιχαήλ Άγγελου βρίσκονται από κάτω, στο ισόγειο.

Η Συλλί είναι το ανατολικό άκρο, χτισμένο γύρω από την τετράγωνη Cour Carrée. Είναι το παλαιότερο τμήμα του παλατιού, και το χαμηλότερο επίπεδό του είναι ακόμα παλαιότερο: μπορείτε να περπατήσετε κατά μήκος της ξερής τάφρου και της βάσης των πύργων του μεσαιωνικού φρουρίου που έχτισε ο βασιλιάς Φίλιππος Αύγουστος γύρω στο 1190. Η Συλλί στεγάζει επίσης το μεγαλύτερο μέρος της αιγυπτιακής συλλογής, τη Μεγάλη Σφίγγα της Τάνιδος στην κρύπτη και την Αφροδίτη της Μήλου στο ισόγειο, στην αίθουσα 345.

Η Ρισελιέ είναι η βόρεια πτέρυγα, κατά μήκος της οδού Ριβολί. Παλιότερα στέγαζε το γαλλικό υπουργείο Οικονομικών, που αποχώρησε μόλις στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Σήμερα στεγάζει τον Κώδικα του Χαμουραμπί και την αρχαία Εγγύς Ανατολή στο ισόγειο, τα διαμερίσματα του Ναπολέοντα Γ΄ στον πρώτο όροφο και τους Ολλανδούς και Φλαμανδούς ζωγράφους στον δεύτερο, όπου η Δαντελού του Βερμέερ είναι τόσο μικρή που ο κόσμος την προσπερνά ψάχνοντας κάτι μεγαλύτερο.

Αυτός είναι όλος ο χάρτης. Ντενόν για τα διάσημα, Συλλί για τα παλιά, Ρισελιέ για την ησυχία. Από το Hall Napoléon κυλιόμενες σκάλες ανεβαίνουν σε καθεμία, και τα ονόματα των πτερύγων είναι γραμμένα από πάνω τους. Αν θυμάστε μόνο ένα πράγμα, θυμηθείτε ότι στην πτέρυγα Ντενόν είναι ο κόσμος και στις άλλες δύο ο χώρος.

Η ιστορία του πώς ένα φρούριο έγινε παλάτι, το παλάτι υπουργείο Οικονομικών και το υπουργείο μουσείο είναι πολύ καλή για να στριμωχτεί εδώ. Έχει το δικό της κείμενο: το φρούριο, το παλάτι και το μουσείο στοιβαγμένα σε ένα κτίριο.

Πόσο μεγάλο είναι στ’ αλήθεια το Λούβρο

Όσοι ρωτούν πόσο μεγάλο είναι το Λούβρο συνήθως εννοούν ένα από δύο πράγματα. Το ίδιο το κτίριο είναι τεράστιο: μόνο η πτέρυγα κατά μήκος του ποταμού εκτείνεται σχεδόν μισό χιλιόμετρο, και οι αίθουσες αθροίζουν πολλά χιλιόμετρα περπάτημα αν προσπαθήσετε να τις καλύψετε όλες. Κανείς δεν το κάνει. Η δεύτερη σημασία είναι η χρήσιμη. Πόσο χρόνο θέλει για να δείτε το Λούβρο με τρόπο που θα θυμάστε;

Ιδού η ειλικρινής απάντηση. Κανείς δεν βλέπει το Λούβρο. Βλέπετε ένα κομμάτι του, και για τους περισσότερους η προσοχή τελειώνει πριν από τα πόδια. Μετά από περίπου δυόμισι ώρες οι πίνακες αρχίζουν να θολώνουν ο ένας μέσα στον άλλον. Το Λούβρο είναι η πιο αποδοτική μηχανή παραγωγής μουσειακής κόπωσης που φτιάχτηκε ποτέ.

ΧρόνοςΤι σας δίνει
2 ώρεςΜία πτέρυγα, όπως πρέπει. Για τους περισσότερους που έρχονται πρώτη φορά, η Ντενόν: η Νίκη της Σαμοθράκης, η Μεγάλη Πινακοθήκη, η Μόνα Λίζα, οι γαλλικές κόκκινες αίθουσες.
3 έως 4 ώρεςΗ Ντενόν και μία ακόμα πτέρυγα. Η σωστή δόση για πρώτη επίσκεψη. Κάντε διάλειμμα στη μέση.
Μια ολόκληρη μέραΚαι οι τρεις πτέρυγες με λογικό ρυθμό, με φαγητό και κανονική ξεκούραση. Κουραστικό, αλλά εφικτό.
Ένα βράδυΤετάρτη ή Παρασκευή από τις 18:00 έως τις 20:30. Πιο ήσυχες αίθουσες, μικρότερες ουρές, μία πτέρυγα.

Πόσο χρόνο να περάσετε στο Λούβρο την πρώτη φορά

Τρεις με τέσσερις ώρες. Αυτή είναι η σύστασή μας και την υπερασπιζόμαστε. Δύο ώρες αρκούν για να δείτε τα διάσημα, αλλά ένα καλό κομμάτι τους θα το περάσετε περπατώντας από το ένα στο άλλο και περιμένοντας στην ουρά για τη Μόνα Λίζα. Μια ολόκληρη μέρα αρκεί για να δείτε σχεδόν τα πάντα, αλλά ως το μεσημέρι δεν θα κοιτάτε πια τίποτα όπως πρέπει.

Τρεις με τέσσερις ώρες σας επιτρέπουν να δείτε μία πτέρυγα με προσοχή και μια δεύτερη με περιέργεια, και αφήνουν χρόνο για έναν καφέ ενδιάμεσα. Ιδού τρεις διαδρομές, στα μέτρα του χρόνου που έχετε.

Η δίωρη διαδρομή. Μπείτε από την πυραμίδα και πάρτε την κυλιόμενη σκάλα προς την Ντενόν. Ανεβείτε τη σκάλα Νταρύ ως τη Νίκη της Σαμοθράκης. Στρίψτε δεξιά στη Μεγάλη Πινακοθήκη και διασχίστε την αργά, ως το τέλος. Μπείτε στη Salle des États για τη Μόνα Λίζα και μετά γυρίστε να δείτε τον Γάμο της Κανά στον απέναντι τοίχο, που είναι ο μεγαλύτερος πίνακας του κτιρίου και αυτός που δεν κοιτάζει κανείς. Τελειώστε στις κόκκινες αίθουσες με τον Νταβίντ, τον Ζερικό και τον Ντελακρουά. Έξω μόλις αρχίσουν να διαμαρτύρονται τα πόδια σας.

Η διαδρομή μισής μέρας. Κάντε τη δίωρη διαδρομή και μετά περάστε στη Συλλί. Κατεβείτε πρώτα στη μεσαιωνική τάφρο, γιατί ξεκουράζει τα μάτια μετά από τόση μπογιά. Μετά οι αιγυπτιακές αίθουσες και η Αφροδίτη της Μήλου. Αν σας έχει μείνει ενέργεια, ανεβείτε στον δεύτερο όροφο της Συλλί για τη συλλογή γαλλικής ζωγραφικής, όπου θα έχετε χώρο να ανασάνετε.

Η ολοήμερη διαδρομή. Ξεκινήστε το πρωί με τη Ρισελιέ, όσο τα πλήθη ακόμα παλεύουν για τη Μόνα Λίζα. Οι αίθουσες της Μεσοποταμίας, τα διαμερίσματα του Ναπολέοντα Γ΄, οι Ολλανδοί ζωγράφοι στον πάνω όροφο. Φάτε μεσημεριανό. Μετά την Ντενόν το απόγευμα, όταν τα πρωινά γκρουπ έχουν προχωρήσει, και τελευταία τη Συλλί, καθώς πέφτει το φως στην Cour Carrée.

Αν θέλετε τους πίνακες σε μεγαλύτερο βάθος, ένας ξεχωριστός οδηγός καλύπτει τους πίνακες του Λούβρου που αξίζουν τον δρόμο μόλις αφήσετε πίσω τη Μόνα Λίζα, και ένας άλλος εξηγεί τη Στέψη του Ναπολέοντα μορφή προς μορφή.

Η καλύτερη ώρα για να επισκεφθείτε το Λούβρο

Η σκάλα Νταρύ με τη Νίκη της Σαμοθράκης στην κορυφή, στην πτέρυγα Ντενόν

Υπάρχει μία καλύτερη ώρα για να επισκεφθείτε το Λούβρο, και είναι το βράδυ της Τετάρτης ή της Παρασκευής. Μετά τις 18:00 περίπου τα γκρουπ έχουν φύγει, οι οικογένειες με μικρά παιδιά έχουν φύγει, και όσοι ήρθαν για μία φωτογραφία την έχουν τραβήξει και έχουν φύγει. Οι αίθουσες ησυχάζουν όπως δεν ησυχάζουν ποτέ στις 11 το πρωί. Έχετε τρεις ώρες σε ένα κτίριο που μοιάζει με παλάτι αντί για αεροδρόμιο. Οι βραδινές επισκέψεις ταιριάζουν σε μία πτέρυγα, όχι σε τρεις, οπότε μπείτε με σχέδιο.

Η δεύτερη καλύτερη ώρα είναι νωρίς το πρωί, με εισιτήριο για τις 9:00. Το κόλπο είναι να πάτε προς την αντίθετη κατεύθυνση από όλους τους άλλους. Το πλήθος από την πυραμίδα πηγαίνει κατευθείαν στη Μόνα Λίζα, οπότε εσείς πηγαίνετε στη Ρισελιέ ή στη Συλλί και έχετε την Αφροδίτη της Μήλου ή τον Κώδικα του Χαμουραμπί σχεδόν μόνο για εσάς. Γυρίστε στην Ντενόν το απόγευμα.

Οι χειρότερες ώρες ακολουθούν ένα μοτίβο. Οι Δευτέρες είναι βαριές, γιατί το Μουσείο Ορσέ και οι Βερσαλλίες είναι κλειστά και το Λούβρο απορροφά τους επισκέπτες τους. Τα πρωινά της Τετάρτης είναι βαριά, γιατί το μουσείο ήταν κλειστό την προηγούμενη μέρα. Τα Σαββατοκύριακα είναι βαριά όλο τον χρόνο, όπως και η δωρεάν βραδιά της πρώτης Παρασκευής. Και από αργά το πρωί ως τα μέσα του απογεύματος, κάθε μέρα, η πτέρυγα Ντενόν είναι στο πιο γεμάτο της.

Ανά εποχή, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος είναι οι πιο ήσυχοι μήνες, εκτός από τις σχολικές διακοπές. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι οι πιο πολυσύχναστοι, και το μουσείο έχει καταφύγει σε υποχρεωτικές κρατήσεις το καλοκαίρι για να τους διαχειριστεί. Αν οι ημερομηνίες σας είναι ευέλικτες, μια καθημερινή στην καρδιά του χειμώνα, το βράδυ, είναι το Λούβρο στην πιο γενναιόδωρη εκδοχή του.

Η ουρά για τη Μόνα Λίζα και πώς να τη χειριστείτε

Η Μόνα Λίζα βρίσκεται στη Salle des États, πίσω από μια ζιγκ-ζαγκ ουρά με σχοινιά, ένα ξύλινο κιγκλίδωμα και ένα τζάμι. Θα βρεθείτε λίγα μέτρα μακριά της για περίπου ένα λεπτό, και στην ουρά θα περάσετε περισσότερο. Υπολογίστε δεκαπέντε με τριάντα λεπτά για την αίθουσα σε μια μέρα με κόσμο.

Οι περισσότεροι περνούν την αναμονή κοιτάζοντας την πλάτη του μπροστινού τους. Καλύτερα να την αξιοποιήσετε ακούγοντας. Ο πίνακας είναι μικρός, αλλά η ιστορία πίσω του είναι τεράστια: ένας πίνακας μόνο μέτρια διάσημος, ώσπου ένας Ιταλός τεχνίτης, ο Βιντσέντσο Περούτζια, βγήκε μαζί του κάτω από την μπλούζα εργασίας του τον Αύγουστο του 1911. Το Chiaro γεμίζει αυτά τα δεκαπέντε λεπτά στο ζιγκ-ζαγκ με την κλοπή, τα άδεια άγκιστρα στον τοίχο και τα δύο χρόνια που τα πλήθη έρχονταν στο Λούβρο για να κοιτάξουν το κενό εκεί όπου κρεμόταν. Μέχρι να φτάσετε στο κιγκλίδωμα, ξέρετε τι κοιτάτε.

Μην τελειώσετε την επίσκεψή σας εκεί. Η αίθουσα είναι σχεδιασμένη για να σας κάνει να γυρίσετε και να φύγετε. Αντί γι’ αυτό, γυρίστε και μείνετε. Ο Γάμος της Κανά του Βερονέζε καλύπτει τον απέναντι τοίχο, και μπορείτε να σταθείτε μπροστά του σχεδόν χωρίς κανέναν ανάμεσα. Για τον ίδιο τον πίνακα υπάρχει ολόκληρο κείμενο για το πώς είναι πραγματικά να στέκεστε μπροστά στη Μόνα Λίζα.

Το Λούβρο έχει ανακοινώσει σχέδια να της δώσει δική της αίθουσα, με νέα είσοδο στην ανατολική πλευρά του παλατιού, στο πλαίσιο μιας ανακαίνισης με το όνομα Louvre Nouvelle Renaissance. Ο στόχος είναι γύρω στο 2031. Μέχρι τότε, η Salle des États παραμένει η πιο πολυσύχναστη αίθουσα του κτιρίου.

Μερικά πράγματα που θα σώσουν τη μέρα σας

Η Μεγάλη Πινακοθήκη του Λούβρου, ο μακρύς διάδρομος της ιταλικής ζωγραφικής κατά μήκος του Σηκουάνα

Ελέγξτε ποιες αίθουσες είναι ανοιχτές. Το Λούβρο δημοσιεύει λίστα με τις κλειστές αίθουσες, και ορισμένες αίθουσες κλείνουν συγκεκριμένες καθημερινές για ανακαίνιση. Μπορείτε επίσης να τηλεφωνήσετε στη γραμμή πληροφοριών την ίδια μέρα. Η Galerie d’Apollon, απ’ όπου κλέφτες πήραν οκτώ κομμάτια των γαλλικών κοσμημάτων του στέμματος στις 19 Οκτωβρίου 2025, ξανάνοιξε στις 22 Ιουλίου 2026, αλλά χωρίς τα κοσμήματά της. Η οροφή και η αίθουσα είναι εκεί· οι προθήκες έχουν φύγει. Η ιστορία του τι περιείχε η συλλογή βρίσκεται στο κείμενο για τα κοσμήματα του Λούβρου.

Καθίστε σκόπιμα. Τα καλύτερα παγκάκια του κτιρίου βρίσκονται στη Μεγάλη Πινακοθήκη, στην Cour Marly με τα γλυπτά της κάτω από γυάλινη οροφή στη Ρισελιέ, και στη διπλανή Cour Puget. Προγραμματίστε ένα κάθισμα κάθε ώρα. Είναι ο φθηνότερος τρόπος να δείτε περισσότερα.

Διαλέξτε κάτι που δεν είναι στη λίστα. Η καλύτερη στιγμή στις περισσότερες επισκέψεις στο Λούβρο είναι μια αίθουσα που δεν είχατε σχεδιάσει. Η Αφροδίτη της Μήλου είναι διάσημη για κάποιον λόγο, αλλά το ίδιο ισχύει και για την τάφρο ενός μεσαιωνικού κάστρου κάτω από τα πόδια σας, και για εκείνη δεν κάνει κανείς ουρά.

Να ξέρετε πότε να διαλέξετε άλλο μουσείο. Αν έχετε μία μέρα στο Παρίσι και αγαπάτε τους ιμπρεσιονιστές, το Λούβρο ίσως είναι το λάθος κτίριο. Η συλλογή του σταματά ως επί το πλείστον γύρω στα μέσα του 19ου αιώνα. Υπάρχει πλήρης σύγκριση στο Μουσείο Ορσέ ή Λούβρο.

Τι να προσέξετε φεύγοντας

Η Cour Carrée του Λούβρου, η παλαιότερη αυλή του παλατιού, στην πτέρυγα Συλλί

Αν μπορείτε, βγείτε από την πτέρυγα Συλλί και περπατήστε στην Cour Carrée πριν κατευθυνθείτε προς την πυραμίδα. Είναι η τετράγωνη αυλή στο ανατολικό άκρο και μένει ανοιχτή έως τις 19:45. Συνήθως είναι μισοάδεια. Οι προσόψεις γύρω σας άρχισαν να χτίζονται τη δεκαετία του 1540, όταν το Λούβρο ήταν βασιλικό παλάτι και ο μεσαιωνικός πύργος είχε μόλις γκρεμιστεί. Κάτω από τα πόδια σας βρίσκονται τα θεμέλια που ίσως προσπεράσατε μία ώρα νωρίτερα στην τάφρο.

Σταθείτε στη μέση και γυρίστε αργά. Κάθε τοίχος είναι κι ένας διαφορετικός βασιλιάς. Το Λούβρο δεν είναι ένα κτίριο, και δεν το είδατε όλο. Κανείς δεν το βλέπει. Είδατε ένα κομμάτι, και αν υπολογίσατε σωστά τις ώρες, ήταν ένα κομμάτι που θα θυμάστε.

Η πυραμίδα θα έχει ακόμα ουρά όταν θα φεύγετε. Αφήστε την. Εσείς περπατάτε προς την άλλη μεριά.

Πηγές εικόνων