
Rankiem 16 czerwca 2025 roku Luwr się nie otworzył. Tysiące ludzi stały z biletami w ręku na dziedzińcu wokół szklanej piramidy, a pracownicy muzeum odmawiali rozpoczęcia pracy. Protestowali przeciwko tłumom. Strażnicy i kasjerzy mówili, że budynek stał się nie do opanowania, i coś w tym było: piramidę zaprojektowano w latach 80. dla muzeum, które przyciągało mniej więcej połowę dzisiejszej liczby zwiedzających. To uczciwe tło każdego pytania o godziny otwarcia Luwru. Same godziny to łatwa część. Trudna jest taka, że niemal dziewięć milionów innych osób chce tych samych godzin co ty.
To więc planer, a nie lista najważniejszych dzieł. Wyjaśnia, kiedy Luwr jest otwarty, jak się do niego dostać, jak zapamiętać cały budynek jako prosty plan i ile czasu naprawdę potrzebujesz. Jeśli chcesz wiedzieć, do których dzieł iść, kiedy już będziesz w środku, to osobny tekst: co zobaczyć w Luwrze, kiedy masz tylko kilka godzin. Ten doprowadzi cię do drzwi, przez nie i z powrotem na zewnątrz, zanim odmówią ci posłuszeństwa nogi.
Godziny otwarcia Luwru w 2026 roku
| Dzień | Godziny otwarcia | Uwagi |
|---|---|---|
| Poniedziałek | 9:00–18:00 | Tłoczno: Musée d’Orsay i Wersal są w poniedziałki zamknięte |
| Wtorek | Zamknięte | W każdy wtorek, przez cały rok |
| Środa | 9:00–21:00 | Wieczorne otwarcie |
| Czwartek | 9:00–18:00 | |
| Piątek | 9:00–21:00 | Wieczorne otwarcie; w pierwszy piątek miesiąca po 18:00 wstęp wolny dla wszystkich, z wyjątkiem lipca i sierpnia |
| Sobota i niedziela | 9:00–18:00 | Weekendowe tłumy |
| 1 stycznia, 1 maja, 25 grudnia | Zamknięte |
Luwr jest otwierany o 9:00 rano sześć dni w tygodniu. Zamyka się o 18:00 w poniedziałki, czwartki, soboty i niedziele, a w środy i piątki jest otwarty do 21:00. W każdy wtorek jest zamknięty. Jest też zamknięty w trzy święta, 1 stycznia, 1 maja i 25 grudnia, a w pozostałe dni świąteczne działa, chyba że któryś z nich wypada we wtorek.
Dwie mniejsze zasady mają większe znaczenie, niż się wydaje. Ostatnie wejście jest godzinę przed zamknięciem. A strażnicy zaczynają opróżniać sale trzydzieści minut przed zamknięciem, więc zamknięcie o 18:00 oznacza w praktyce, że powinieneś skończyć około 17:30. Jeśli wejdziesz w czwartek o 16:55, zostanie ci nieco ponad pół godziny prawdziwego oglądania.
To godziny, które muzeum podaje na swojej oficjalnej stronie według stanu na listopad 2026 roku. Luwr zmieniał już swój rozkład, zamykał sale z krótkim wyprzedzeniem z powodu remontów i bywał zamknięty bez ostrzeżenia z powodu strajków. Sprawdź louvre.fr w tygodniu wizyty, a także listę sal zamkniętych danego dnia, zanim zaplanujesz trasę wokół jednego obrazu.
Bilety, przedziały czasowe i cena, która właśnie wzrosła
Od 14 stycznia 2026 roku Luwr stosuje dwie ceny. Zwiedzający z Europejskiego Obszaru Gospodarczego płacą 22 euro. Wszyscy pozostali, w tym Amerykanie, płacą 32 euro. Osoby poniżej 18 roku życia wchodzą za darmo, podobnie jak mieszkańcy Europejskiego Obszaru Gospodarczego poniżej 26 lat, za okazaniem dokumentu. Audioprzewodnik jest dodatkowo płatny.
Rezerwuj online, w oficjalnym serwisie biletowym muzeum, ticket.louvre.fr, i wybierz przedział czasowy. Oficjalne stanowisko muzeum jest takie, że rezerwacja godziny wejścia jest zalecana wszystkim, także osobom uprawnionym do bezpłatnego wstępu. W praktyce zalecenie czasem staje się obowiązkiem. Luwr wprowadził obowiązkowe rezerwacje dla niemal wszystkich zwiedzających do końca sierpnia 2026 roku, a potem znowu na jesienne ferie szkolne, od 17 października do 1 listopada. Spodziewaj się tego samego w okresie świąt Bożego Narodzenia i wiosną. Kiedy w muzeum jest spokojnie, bilety bywają sprzedawane przy wejściu, ale traktuj to jako miły dodatek, a nie plan.
Jedno ostrzeżenie muzeum powtarza z naciskiem. Unikaj stron z odsprzedażą, które wyglądają jak oficjalna, biletów „bez kolejki” sprzedawanych przez pośredników i wszystkich, którzy sprzedają bilety na ulicy. Luwr zastrzega, że takie bilety mogą zostać odrzucone przy wejściu, a po wejściu każde wyjście jest ostateczne. Bilet nie pozwala wyjść na obiad i wrócić.
Którym wejściem wejść

Luwr ma cztery wejścia, a tylko dwa z nich są dla ciebie.
Piramida. To główne wejście dla zwiedzających indywidualnie, pośrodku Cour Napoléon. Są tu trzy kolejki: zielona, priorytetowa, dla osób z biletem na określoną godzinę lub z Paris Museum Pass, pomarańczowa dla osób bez biletu i niebieska, priorytetowa, dla osób z niepełnosprawnościami. Jeśli masz rezerwację, znajdź zieloną kolejkę i nie przejmuj się długością pomarańczowej.
Wejście Carrousel. To wejście podziemne, przez pasaż handlowy Carrousel du Louvre przy rue de Rivoli 99, pod małą odwróconą szklaną piramidą, którą biuro I. M. Peia zaprojektowało jako świetlik. Mogą z niego korzystać wszyscy zwiedzający. Jest też połączone ze stacją metra Palais-Royal - Musée du Louvre na liniach 1 i 7, więc z pociągu do kontroli bezpieczeństwa dojdziesz, nie wychodząc na zewnątrz. W deszczowy listopadowy poranek to ma znaczenie.
Porte des Lions. To wejście od strony Sekwany, przy Quai François Mitterrand, na samym zachodnim końcu skrzydła Denon. Jest otwarte tylko dla osób, które mają już bilety, zamyka się codziennie o 18:00, z ostatnim wejściem o 17:00, a we wtorki jest zamknięte jak całe muzeum. Kiedy działa, często jest najspokojniejszą drogą do środka i prowadzi w pobliże sal malarstwa hiszpańskiego na zachodnim końcu Denon, a nie pod piramidę. Bywało zamykane na długie okresy, więc sprawdź, zanim na nie liczysz.
Passage Richelieu. To pasaż między rue de Rivoli a dziedzińcem z piramidą. Jest zarezerwowany dla grup, członków i posiadaczy niektórych kart. Zwiedzający indywidualnie z biletem nie mogą z niego korzystać.
Którędykolwiek wejdziesz, trafisz w to samo miejsce: do Hall Napoléon, dużego podziemnego holu pod piramidą. Tam zaczyna się plan.
Plan Luwru, który zmieścisz w głowie

Oficjalny plan Luwru to składana ulotka drukowana w dziewięciu językach, do tego PDF i interaktywny plan pięter na stronie kolekcji muzeum. Jest przydatny i przytłaczający: kilka pięter, trzy skrzydła, setki numerowanych sal. Pierwsze pół godziny będziesz go trzymać do góry nogami.
Oto prostsza wersja. Luwr to ogromna litera U położona na boku, otwarta na zachód, w stronę Ogrodu Tuileries. Piramida stoi w otwartej części litery U. Każde z trzech ramion budynku ma swoją nazwę, a każda nazwa to skrót do tego, co jest w środku.
Denon to skrzydło południowe, długie ramię wzdłuż rzeki. To jest to zatłoczone, bo prawie wszystko, co sławne, jest właśnie tutaj. Nike z Samotraki stoi na szczycie schodów Daru. Wielka Galeria malarstwa włoskiego ciągnie się przez około 460 metrów wzdłuż Sekwany. Mona Lisa wisi w Salle des États, sala 711, na pierwszym piętrze. Ogromne obrazy z historii Francji wypełniają czerwone sale obok: Koronacja Napoleona, Tratwa Meduzy, Wolność wiodąca lud na barykady. Dwóch Niewolników Michała Anioła stoi piętro niżej, na parterze.
Sully to wschodni kraniec, zbudowany wokół kwadratowego dziedzińca Cour Carrée. To najstarsza część pałacu, a jej najniższy poziom jest jeszcze starszy: możesz przejść wzdłuż suchej fosy i podstawy wież średniowiecznej twierdzy, którą król Filip II August zbudował około 1190 roku. W Sully jest też większość kolekcji egipskiej, Wielki Sfinks z Tanis w krypcie i Wenus z Milo na parterze, w sali 345.
Richelieu to skrzydło północne, wzdłuż rue de Rivoli. Dawniej mieściło się tu francuskie Ministerstwo Finansów, które wyprowadziło się dopiero pod koniec lat 80. Dziś na parterze są Kodeks Hammurabiego i starożytny Bliski Wschód, na pierwszym piętrze apartamenty Napoleona III, a na drugim malarze holenderscy i flamandzcy, wśród nich Koronczarka Vermeera, tak mała, że ludzie mijają ją w poszukiwaniu czegoś większego.
To cały plan. Denon dla sławnych dzieł, Sully dla dawnych dziejów, Richelieu dla spokoju. Z Hall Napoléon do każdego skrzydła prowadzą ruchome schody, a nad nimi wypisane są nazwy skrzydeł. Jeśli masz zapamiętać tylko jedno, zapamiętaj, że w skrzydle Denon są tłumy, a w dwóch pozostałych jest przestrzeń.
Historia tego, jak twierdza stała się pałacem, pałac ministerstwem finansów, a ministerstwo muzeum, jest zbyt dobra, żeby ją tu upychać. Ma osobny tekst: twierdza, pałac i muzeum ułożone jedno na drugim w jednym budynku.
Jak duży jest Luwr naprawdę
Ludzie, którzy pytają, jak duży jest Luwr, zwykle mają na myśli jedną z dwóch rzeczy. Sam budynek jest ogromny: samo skrzydło nad rzeką ciągnie się na niemal pół kilometra, a sale składają się na wiele kilometrów marszu, jeśli spróbujesz obejść wszystkie. Nikt tego nie robi. Drugie znaczenie jest tym przydatnym. Ile czasu zajmuje zobaczenie Luwru tak, żeby go zapamiętać?
Oto uczciwa odpowiedź. Nikt nie widzi Luwru. Widzisz jego wycinek, a u większości ludzi uwaga kończy się wcześniej niż siły w nogach. Po mniej więcej dwóch i pół godzinach obrazy zaczynają się zlewać. Luwr to najsprawniejsza maszyna do wytwarzania muzealnego zmęczenia, jaką kiedykolwiek zbudowano.
| Czas | Co dzięki niemu zobaczysz |
|---|---|
| 2 godziny | Jedno skrzydło, porządnie. Dla większości osób, które są tu pierwszy raz, Denon: Nike z Samotraki, Wielka Galeria, Mona Lisa, czerwone sale malarstwa francuskiego. |
| 3–4 godziny | Denon i jeszcze jedno skrzydło. W sam raz na pierwszą wizytę. Zrób przerwę w połowie. |
| Cały dzień | Wszystkie trzy skrzydła w rozsądnym tempie, z obiadem i porządnym odpoczynkiem na siedząco. Męczące, ale wykonalne. |
| Wieczór | Środa lub piątek od 18:00 do 20:30. Spokojniejsze sale, krótsze kolejki, jedno skrzydło. |
Ile czasu przeznaczyć na Luwr przy pierwszej wizycie
Trzy do czterech godzin. Tak radzimy i będziemy tego bronić. Dwie godziny wystarczą, żeby zobaczyć najsłynniejsze dzieła, ale sporą ich część spędzisz na przechodzeniu między nimi i w kolejce do Mony Lisy. Cały dzień wystarczy, żeby zobaczyć prawie wszystko, ale w połowie popołudnia nie będziesz już na nic porządnie patrzeć.
Trzy do czterech godzin pozwalają obejrzeć jedno skrzydło uważnie, a drugie z ciekawością, i zostawiają czas na kawę pomiędzy. Oto trzy trasy dopasowane do czasu, jaki masz.
Trasa na dwie godziny. Wejdź przez piramidę i wjedź ruchomymi schodami do Denon. Wejdź schodami Daru do Nike z Samotraki. Skręć w prawo do Wielkiej Galerii i przejdź ją powoli, aż do końca. Zajrzyj do Salle des États do Mony Lisy, a potem odwróć się do Wesela w Kanie na przeciwległej ścianie, największego obrazu w budynku, na który nikt nie patrzy. Skończ w czerwonych salach z Davidem, Géricaultem i Delacroix. Wyjdź, zanim nogi zaczną się skarżyć.
Trasa na pół dnia. Przejdź trasę dwugodzinną, a potem przejdź do Sully. Najpierw zejdź do średniowiecznej fosy, bo po tylu obrazach daje odpocząć oczom. Potem sale egipskie i Wenus z Milo. Jeśli zostanie ci energii, wejdź na drugie piętro Sully do kolekcji malarstwa francuskiego, gdzie będziesz mieć miejsce, żeby odetchnąć.
Trasa na cały dzień. Zacznij rano od Richelieu, kiedy tłumy jeszcze walczą o Monę Lisę. Sale mezopotamskie, apartamenty Napoleona III, na górze malarze holenderscy. Zjedz obiad. Potem Denon po południu, kiedy poranne wycieczki już pójdą dalej, i Sully na koniec, gdy światło zniża się nad Cour Carrée.
Jeśli chcesz poznać obrazy dokładniej, osobny przewodnik opisuje obrazy w Luwrze, do których warto dojść, kiedy masz już za sobą Monę Lisę, a inny omawia Koronację Napoleona postać po postaci.
Najlepsza pora na zwiedzanie Luwru

Jest jedna najlepsza pora na zwiedzanie Luwru: środowy lub piątkowy wieczór. Po mniej więcej 18:00 wycieczki już wyszły, rodziny z małymi dziećmi już wyszły, a ci, którzy przyszli po jedno zdjęcie, zrobili je i poszli. W salach robi się cicho tak, jak nigdy nie jest o 11 rano. Dostajesz trzy godziny w budynku, który wydaje się pałacem, a nie lotniskiem. Wieczorna wizyta wystarczy na jedno skrzydło, nie na trzy, więc wchodź z planem.
Druga najlepsza pora to samo otwarcie, z biletem na 9:00. Sztuka polega na tym, żeby iść w przeciwną stronę niż wszyscy. Tłum spod piramidy rusza prosto do Mony Lisy, więc ty idziesz do Richelieu albo Sully i masz Wenus z Milo lub Kodeks Hammurabiego prawie dla siebie. Do Denon wróć po południu.
Najgorsze pory układają się we wzór. W poniedziałki jest tłoczno, bo Musée d’Orsay i Wersal są zamknięte, a Luwr przejmuje ich zwiedzających. W środy rano jest tłoczno, bo dzień wcześniej muzeum było zamknięte. Weekendy są tłoczne przez cały rok, podobnie jak bezpłatny wieczór w pierwszy piątek miesiąca. A od późnego przedpołudnia do połowy popołudnia skrzydło Denon jest codziennie najbardziej zatłoczone.
Jeśli chodzi o pory roku, styczeń i luty to najspokojniejsze miesiące, poza feriami szkolnymi. Lipiec i sierpień są najbardziej oblegane, a muzeum, żeby sobie z tym poradzić, wprowadziło latem obowiązkowe rezerwacje. Jeśli możesz elastycznie wybrać termin, dzień powszedni w środku zimy, wieczorem, to Luwr w najhojniejszym wydaniu.
Kolejka do Mony Lisy i jak sobie z nią radzić
Mona Lisa wisi w Salle des États, za zygzakowatą kolejką z taśmami, drewnianą barierką i taflą szkła. Będziesz kilka metrów od niej przez mniej więcej minutę, a w kolejce spędzisz dłużej. W tłoczny dzień zarezerwuj na tę salę od piętnastu do trzydziestu minut.
Większość ludzi spędza czekanie, patrząc na plecy osoby przed sobą. Lepiej wykorzystać ten czas na słuchanie. Deska, na której namalowano obraz, jest mała, ale historia za nią jest ogromna: obraz był tylko umiarkowanie sławny, dopóki włoski złota rączka, Vincenzo Peruggia, nie wyniósł go pod fartuchem w sierpniu 1911 roku. Chiaro wypełnia te piętnaście minut w zygzaku historią kradzieży, pustych haków na ścianie i dwóch lat, przez które ludzie przychodzili do Luwru, żeby wpatrywać się w miejsce, gdzie kiedyś wisiała. Kiedy dojdziesz do barierki, wiesz, na co patrzysz.
Nie kończ tam wizyty. Sala jest pomyślana tak, żebyś się odwrócił i wyszedł. Zamiast tego odwróć się i zostań. Wesele w Kanie Veronesego zajmuje przeciwległą ścianę, a ty możesz stanąć przed nim prawie bez nikogo pomiędzy tobą a obrazem. O samym obrazie jest cały tekst o tym, jak naprawdę wygląda stanie przed Moną Lisą.
Luwr zapowiedział, że da jej osobną salę, z nowym wejściem po wschodniej stronie pałacu, w ramach przebudowy nazwanej Louvre Nouvelle Renaissance. Planowany termin to około 2031 roku. Do tego czasu Salle des États pozostaje najbardziej zatłoczoną salą w budynku.
Kilka rzeczy, które uratują ci dzień

Sprawdź, które sale są otwarte. Luwr publikuje listę zamkniętych sal, a niektóre sale są zamykane w określone dni tygodnia z powodu remontu. W dniu wizyty możesz też zadzwonić na infolinię. Galeria Apollina, z której złodzieje 19 października 2025 roku zabrali osiem elementów francuskich klejnotów koronnych, została ponownie otwarta 22 lipca 2026 roku, ale bez klejnotów. Sufit i sala są na miejscu; gablot już nie ma. O tym, co kiedyś zawierała kolekcja, opowiada tekst o klejnotach Luwru.
Siadaj celowo. Najlepsze ławki w budynku stoją w Wielkiej Galerii, na dziedzińcu Marly z rzeźbami pod szklanym dachem w Richelieu i na sąsiednim dziedzińcu Puget. Zaplanuj odpoczynek na siedząco co godzinę. To najtańszy sposób, żeby zobaczyć więcej.
Wybierz jedną rzecz spoza listy. Najlepszym momentem większości wizyt w Luwrze jest sala, której nie planowałeś. Wenus z Milo nie bez powodu jest sławna, ale fosa średniowiecznego zamku pod twoimi stopami też, a do niej nikt nie stoi w kolejce.
Wiedz, kiedy wybrać inne muzeum. Jeśli masz jeden dzień w Paryżu i kochasz impresjonistów, Luwr może być niewłaściwym budynkiem. Jego kolekcja w większości kończy się mniej więcej w połowie XIX wieku. Pełne porównanie znajdziesz w tekście Musée d’Orsay czy Luwr.
Na co spojrzeć przy wyjściu

Jeśli możesz, wyjdź przez skrzydło Sully i zajrzyj na Cour Carrée, zanim ruszysz w stronę piramidy. To kwadratowy dziedziniec na wschodnim końcu, otwarty do 19:45. Zwykle jest w połowie pusty. Fasady wokół ciebie zaczęto wznosić w latach 40. XVI wieku, kiedy Luwr był pałacem królewskim, a średniowieczny donżon dopiero co zburzono. Pod twoimi stopami leżą fundamenty, obok których godzinę wcześniej być może przechodziłeś w fosie.
Stań na środku i powoli się obróć. Każda ściana to inny król. Luwr to nie jeden budynek i nie zobaczyłeś go całego. Nikt nie widzi. Zobaczyłeś wycinek, a jeśli dobrze zaplanowałeś godziny, był to wycinek, który zapamiętasz.
Kiedy będziesz wychodzić, przy piramidzie wciąż będzie kolejka. Niech sobie stoi. Ty idziesz w drugą stronę.
Źródła ilustracji
- Louvre Museum Wikimedia Commons.jpg — Benh LIEU SONG. Źródło, CC BY-SA 3.0.
- Louvre - The inverted Pyramid (9132115104).jpg — Cesar I. Martins. Źródło, CC BY 2.0.
- Simple floor plan of the Louvre.svg — Paris 16, z nazwami skrzydeł i ulic dodanymi przez Chiaro. Źródło, CC BY-SA 4.0.
- Escalier Daru, dit de la Victoire de Samothrace - Musée du Louvre.jpg — Shonagon. Źródło, CC0.
- Grande Galerie, Louvre April 2014.jpg — Paubotello. Źródło, CC BY-SA 4.0.
- Cour Carrée du Louvre in 2019.jpg — Arunkumar Vijayan. Źródło, CC BY-SA 4.0.