Naar de inhoud

Louvre openingstijden, plattegrond en hoe lang je nodig hebt: de planner voor 2026

Gepubliceerd: • 17 min lezen

De glazen piramide van het Louvre op de Cour Napoléon, de hoofdingang voor individuele bezoekers

Op de ochtend van 16 juni 2025 ging het Louvre niet open. Duizenden mensen stonden met hun kaartje in de hand op het plein rond de glazen piramide, terwijl het eigen personeel van het museum weigerde aan het werk te gaan. Ze protesteerden tegen de drukte. Suppoosten en kassamedewerkers zeiden dat het gebouw onbeheersbaar was geworden, en ze hadden een punt: de piramide werd in de jaren tachtig ontworpen voor een museum dat ongeveer de helft van het huidige aantal bezoekers trok. Dat is de eerlijke achtergrond bij elke vraag over de openingstijden van het Louvre. De tijden zelf zijn het makkelijke deel. Het moeilijke deel is dat bijna negen miljoen andere mensen dezelfde uren willen als jij.

Dit is dus een planner, geen lijstje met hoogtepunten. Hij vertelt wanneer het Louvre open is, hoe je binnenkomt, hoe je het hele gebouw als een eenvoudige plattegrond in je hoofd houdt en hoeveel tijd je echt nodig hebt. Wil je weten naar welke werken je eenmaal binnen moet lopen, dan is daar een apart stuk voor: wat je ziet in het Louvre als je maar een paar uur hebt. Dit stuk brengt je naar de deur, erdoor en weer naar buiten voordat je voeten het opgeven.

Openingstijden van het Louvre in 2026

DagOpeningstijdenOpmerkingen
Maandag9.00 tot 18.00 uurDruk: het Musée d’Orsay en Versailles zijn op maandag gesloten
DinsdagGeslotenElke dinsdag, het hele jaar
Woensdag9.00 tot 21.00 uurAvondopenstelling
Donderdag9.00 tot 18.00 uur
Vrijdag9.00 tot 21.00 uurAvondopenstelling; op de eerste vrijdag van de maand na 18.00 uur gratis voor iedereen, behalve in juli en augustus
Zaterdag en zondag9.00 tot 18.00 uurWeekenddrukte
1 januari, 1 mei, 25 decemberGesloten

Het Louvre gaat zes dagen per week om 9.00 uur ’s ochtends open. Het sluit om 18.00 uur op maandag, donderdag, zaterdag en zondag, en blijft op woensdag en vrijdag open tot 21.00 uur. Elke dinsdag is het gesloten. Het is ook dicht op drie feestdagen, 1 januari, 1 mei en 25 december, en verder op feestdagen gewoon open, tenzij er een op een dinsdag valt.

Twee kleinere regels zijn belangrijker dan mensen denken. De laatste toegang is een uur voor sluitingstijd. En de suppoosten beginnen dertig minuten voor sluitingstijd de zalen leeg te maken, dus sluiten om 18.00 uur betekent eigenlijk dat je rond 17.30 uur klaar moet zijn. Loop je op een donderdag om 16.55 uur naar binnen, dan heb je iets meer dan een halfuur om echt te kijken.

Dit zijn de tijden die het museum in november 2026 op zijn officiële website vermeldt. Het Louvre heeft zijn openingstijden al eerder veranderd, heeft tijdens renovaties op korte termijn zalen gesloten en is door stakingen zonder waarschuwing dichtgebleven. Kijk in de week van je bezoek op louvre.fr, en bekijk de lijst met zalen die die dag gesloten zijn, voordat je een route rond één schilderij plant.

Tickets, tijdsloten en de prijs die net omhoog is gegaan

Sinds 14 januari 2026 hanteert het Louvre twee prijzen. Bezoekers uit de Europese Economische Ruimte betalen 22 euro. Alle anderen, Amerikanen inbegrepen, betalen 32 euro. Onder de 18 kom je gratis binnen, net als inwoners van de Europese Economische Ruimte onder de 26, met identiteitsbewijs. De audiogids kost extra.

Boek online, op de eigen ticketsite van het museum, ticket.louvre.fr, en kies een tijdslot. Officieel raadt het museum iedereen aan een tijdslot te reserveren, ook wie recht heeft op gratis toegang. In de praktijk wordt het advies soms een regel. Het Louvre maakte reserveren verplicht voor bijna alle bezoekers tot eind augustus 2026, en opnieuw voor de herfstvakantie van 17 oktober tot 1 november. Reken met Kerstmis en in het voorjaar op hetzelfde. Als het rustig is, worden er soms kaartjes aan de deur verkocht, maar zie dat als een meevaller, niet als een plan.

Eén waarschuwing herhaalt het museum nadrukkelijk. Mijd doorverkoopsites die op de officiële lijken, ‘skip the line’-tickets van derden en iedereen die op straat kaartjes verkoopt. Volgens het Louvre kunnen die kaartjes aan de deur worden geweigerd, en eenmaal binnen is elke uitgang definitief. Met je kaartje kun je niet even naar buiten om te lunchen en terugkomen.

Welke ingang je neemt

De omgekeerde piramide in de Carrousel du Louvre, boven de ondergrondse route naar de Carrousel-ingang

Het Louvre heeft vier deuren, en maar twee daarvan zijn voor jou.

De Piramide. Dit is de hoofdingang voor individuele bezoekers, midden op de Cour Napoléon. Er zijn drie rijen: een groene voorrangsrij voor mensen met een ticket met tijdslot of een Paris Museum Pass, een oranje rij voor mensen zonder ticket en een blauwe voorrangsrij voor bezoekers met een beperking. Heb je geboekt, zoek dan de groene rij en negeer hoe lang de oranje is.

De Carrousel-ingang. Dit is de ondergrondse ingang, via het winkelcentrum Carrousel du Louvre aan de rue de Rivoli 99, onder de kleine omgekeerde glazen piramide die het bureau van I. M. Pei als daklicht ontwierp. Alle bezoekers mogen hem gebruiken. Hij is ook verbonden met metrostation Palais-Royal - Musée du Louvre aan lijn 1 en 7, zodat je van de trein naar de veiligheidscontrole kunt zonder buiten te komen. Op een regenachtige ochtend in november maakt dat uit.

De Porte des Lions. Dit is de deur aan de Seinekant, langs de Quai François Mitterrand, helemaal aan het westelijke uiteinde van de Denonvleugel. Hij is alleen open voor mensen die al een kaartje hebben, sluit elke dag om 18.00 uur met laatste toegang om 17.00 uur, en is op dinsdag dicht zoals de rest van het museum. Als hij open is, is het vaak de rustigste manier om binnen te komen, en kom je uit bij de zalen met Spaanse schilderkunst aan het westelijke uiteinde van Denon in plaats van onder de piramide. Hij is vaak lange tijd gesloten geweest, dus controleer het voordat je erop rekent.

De Passage Richelieu. Dit is de doorgang tussen de rue de Rivoli en het plein met de piramide. Hij is bestemd voor groepen, leden en houders van bepaalde kaarten. Individuele bezoekers met een kaartje kunnen hem niet gebruiken.

Waar je ook binnenkomt, je belandt op dezelfde plek: de Hall Napoléon, de grote ondergrondse ontvangsthal onder de piramide. Daar begint de plattegrond.

De plattegrond van het Louvre die je in je hoofd kunt houden

Een eenvoudige plattegrond van het Louvre met de drie vleugels, Denon, Sully en Richelieu, rond de Cour Napoléon

De officiële plattegrond van het Louvre is een uitvouwblad in negen talen, plus een pdf en een interactieve plattegrond op de collectiewebsite van het museum. Hij is nuttig en overweldigend: meerdere verdiepingen, drie vleugels, honderden genummerde zalen. Het eerste halfuur houd je hem ondersteboven.

Hier is een eenvoudiger versie. Het Louvre is een reusachtige U die op zijn kant ligt, open naar het westen en de Tuilerieëntuin. De piramide staat in de open kant van de U. De drie armen van het gebouw hebben elk een naam, en elke naam is een snelkoppeling naar wat erin zit.

Denon is de zuidvleugel, de lange arm langs de rivier. Dit is de drukke, want bijna alles wat beroemd is hangt of staat hier. De Nikè van Samothrake staat boven aan de Daru-trap. De Grande Galerie met Italiaanse schilderkunst loopt zo’n 460 meter langs de Seine. De Mona Lisa hangt in de Salle des États, zaal 711, op de eerste verdieping. De enorme Franse historiestukken vullen de rode zalen ernaast: De kroning van Napoleon, Het vlot van de Medusa, De Vrijheid leidt het volk. Michelangelo’s twee Slaven staan op de begane grond daaronder.

Sully is het oostelijke uiteinde, gebouwd rond de vierkante Cour Carrée. Dit is het oudste deel van het paleis, en het laagste niveau is nog ouder: je kunt langs de droge slotgracht lopen en langs de voet van de torens van de middeleeuwse vesting die koning Filips Augustus rond 1190 liet bouwen. In Sully zit ook het grootste deel van de Egyptische collectie, de Grote Sfinx van Tanis in de crypte, en de Venus van Milo op de begane grond, in zaal 345.

Richelieu is de noordvleugel, langs de rue de Rivoli. Hier zat vroeger het Franse ministerie van Financiën, dat pas eind jaren tachtig vertrok. Nu vind je er de Codex Hammurabi en het oude Nabije Oosten op de begane grond, de appartementen van Napoleon III op de eerste verdieping en de Hollandse en Vlaamse schilders op de tweede, waar Vermeers Kantwerkster zo klein is dat mensen haar voorbijlopen op zoek naar iets groters.

Dat is de hele plattegrond. Denon voor het beroemde, Sully voor het oude, Richelieu voor de rust. Vanuit de Hall Napoléon gaan roltrappen naar elke vleugel, met de naam van de vleugel erboven. Onthoud je maar één ding, onthoud dan dat in de Denonvleugel de drukte zit, en in de andere twee de ruimte.

Het verhaal van hoe een vesting een paleis werd, een paleis een ministerie van Financiën en een ministerie een museum, is te mooi om hier in te proppen. Het heeft een eigen stuk: de vesting, het paleis en het museum, op elkaar gestapeld in één gebouw.

Hoe groot is het Louvre eigenlijk

Mensen die vragen hoe groot het Louvre is, bedoelen meestal een van twee dingen. Het gebouw zelf is enorm: alleen de vleugel langs de rivier is al bijna een halve kilometer lang, en de zalen tellen op tot vele kilometers lopen als je ze allemaal probeert te zien. Niemand doet dat. De tweede betekenis is de nuttige. Hoe lang duurt het om het Louvre zo te zien dat je het onthoudt?

Hier is het eerlijke antwoord. Niemand ziet het Louvre. Je ziet een stukje ervan, en bij de meeste mensen raakt de aandacht eerder op dan de benen. Na zo’n tweeënhalf uur beginnen de schilderijen in elkaar over te lopen. Het Louvre is de efficiëntste machine voor museummoeheid die ooit is gebouwd.

TijdWat je ervoor krijgt
2 uurEén vleugel, goed bekeken. Voor de meeste eerste bezoekers Denon: de Nikè van Samothrake, de Grande Galerie, de Mona Lisa, de rode Franse zalen.
3 tot 4 uurDenon plus nog een vleugel. De juiste hoeveelheid voor een eerste bezoek. Neem halverwege pauze.
Een hele dagAlle drie de vleugels in een redelijk tempo, met lunch en een echte zitpauze. Vermoeiend, maar te doen.
Een avondWoensdag of vrijdag van 18.00 tot 20.30 uur. Rustigere zalen, kortere rijen, één vleugel.

Hoeveel tijd je bij een eerste bezoek aan het Louvre nodig hebt

Drie tot vier uur. Dat is ons advies, en we staan erachter. Twee uur is genoeg om de beroemde dingen te zien, maar een flink deel daarvan ben je bezig met lopen tussen de werken en in de rij staan voor de Mona Lisa. Een hele dag is genoeg om bijna alles te zien, maar halverwege de middag kijk je nergens meer echt naar.

Met drie tot vier uur kun je één vleugel met aandacht en een tweede met nieuwsgierigheid bekijken, en houd je tijd over voor een kop koffie tussendoor. Hier zijn drie routes, afgestemd op de tijd die je hebt.

De route van twee uur. Ga naar binnen via de piramide en neem de roltrap naar Denon. Loop de Daru-trap op naar de Nikè van Samothrake. Sla rechtsaf de Grande Galerie in en loop die langzaam helemaal af. Wip de Salle des États in voor de Mona Lisa en draai je dan om naar De bruiloft te Kana aan de muur tegenover haar, het grootste schilderij in het gebouw en het schilderij waar niemand naar kijkt. Eindig in de rode zalen bij David, Géricault en Delacroix. Buiten voordat je voeten gaan klagen.

De route van een halve dag. Doe de route van twee uur en steek dan over naar Sully. Ga eerst naar beneden naar de middeleeuwse slotgracht, want die geeft je ogen rust na al die verf. Dan de Egyptische zalen en de Venus van Milo. Heb je nog energie, ga dan naar de tweede verdieping van Sully voor de collectie Franse schilderkunst, waar je ruimte hebt om op adem te komen.

De route van een hele dag. Begin ’s ochtends met Richelieu, terwijl de massa nog om de Mona Lisa vecht. De Mesopotamische zalen, de appartementen van Napoleon III, boven de Hollandse schilders. Lunch. Dan ’s middags Denon, als de ochtendgroepen verder zijn getrokken, en Sully als laatste, als het licht in de Cour Carrée zakt.

Wil je meer weten over de schilderijen, dan bespreekt een aparte gids de schilderijen in het Louvre die de wandeling waard zijn als je de Mona Lisa voorbij bent, en loopt een andere De kroning van Napoleon figuur voor figuur door.

Het beste moment om het Louvre te bezoeken

De Daru-trap met bovenaan de Nikè van Samothrake, in de Denonvleugel

Er is één beste moment om het Louvre te bezoeken, en dat is woensdag- of vrijdagavond. Na een uur of zes zijn de reisgroepen weg, de gezinnen met kleine kinderen zijn weg, en wie voor één foto kwam, heeft die gemaakt en is vertrokken. De zalen worden stil op een manier die ze om 11 uur ’s ochtends nooit zijn. Je krijgt drie uur in een gebouw dat aanvoelt als een paleis in plaats van een vliegveld. Een avondbezoek is genoeg voor één vleugel, niet voor drie, dus ga naar binnen met een plan.

Het op een na beste moment is meteen ’s ochtends, met een ticket voor 9.00 uur. De truc is de andere kant op te gaan dan iedereen. De menigte uit de piramide gaat regelrecht naar de Mona Lisa, dus jij gaat naar Richelieu of Sully en hebt de Venus van Milo of de Codex Hammurabi bijna voor jezelf. Kom ’s middags terug naar Denon.

De slechtste momenten volgen een patroon. Maandag is druk, omdat het Musée d’Orsay en Versailles allebei dicht zijn en het Louvre hun bezoekers opvangt. Woensdagochtend is druk, omdat het museum de dag ervoor dicht was. Weekenden zijn het hele jaar druk, net als de gratis avond op de eerste vrijdag. En van eind van de ochtend tot halverwege de middag is de Denonvleugel elke dag op zijn drukst.

Per seizoen zijn januari en februari de rustigste maanden, schoolvakanties buiten beschouwing gelaten. Juli en augustus zijn het drukst, en het museum heeft in de zomer verplicht reserveren ingevoerd om dat in goede banen te leiden. Ben je flexibel met data, dan is een doordeweekse avond hartje winter het Louvre op zijn gulst.

De rij voor de Mona Lisa en hoe je ermee omgaat

De Mona Lisa hangt in de Salle des États, achter een zigzagrij met touwen, een houten afzetting en een glasplaat. Je staat een minuut of zo op een paar meter van haar af, en je staat langer dan dat in de rij. Reken op een drukke dag op vijftien tot dertig minuten voor de zaal.

De meeste mensen kijken tijdens het wachten naar de rug van degene voor hen. Je kunt die tijd beter gebruiken om te luisteren. Het paneel is klein, maar het verhaal erachter is enorm: een schilderij dat maar matig beroemd was tot een Italiaanse klusjesman, Vincenzo Peruggia, er in augustus 1911 mee wegliep onder zijn kiel. Chiaro vult die vijftien minuten in de rij met de diefstal, de lege haken aan de muur en de twee jaar waarin mensen naar het Louvre kwamen om te staren naar de plek waar zij had gehangen. Als je bij de afzetting aankomt, weet je waar je naar kijkt.

Eindig je bezoek daar niet. De zaal is zo ingericht dat je je omdraait en vertrekt. Draai je in plaats daarvan om en blijf. Veronese’s De bruiloft te Kana beslaat de muur aan de overkant, en je kunt ervoor staan met bijna niemand tussen jou en het schilderij. Over het schilderij zelf is er een heel stuk over hoe het echt is om voor de Mona Lisa te staan.

Het Louvre heeft aangekondigd haar een eigen zaal te geven, met een nieuwe ingang aan de oostkant van het paleis, als onderdeel van een renovatie die Louvre Nouvelle Renaissance heet. De streefdatum is rond 2031. Tot die tijd blijft de Salle des États de drukste zaal van het gebouw.

Een paar dingen die je dag redden

De Grande Galerie van het Louvre, de lange gang met Italiaanse schilderkunst langs de Seine

Kijk welke zalen open zijn. Het Louvre publiceert een lijst met gesloten zalen, en sommige zalen zijn op vaste weekdagen dicht vanwege renovatie. Je kunt op de dag zelf ook de informatielijn bellen. De Galerie d’Apollon, waar dieven op 19 oktober 2025 acht stukken van de Franse kroonjuwelen meenamen, ging op 22 juli 2026 weer open, maar zonder juwelen. Het plafond en de zaal zijn er nog; de vitrines zijn weg. Wat de collectie vroeger bevatte, lees je in het stuk over de juwelen van het Louvre.

Ga bewust zitten. De beste bankjes in het gebouw staan in de Grande Galerie, in de Cour Marly met zijn beelden onder een glazen dak in Richelieu, en in de Cour Puget ernaast. Plan elk uur een zitpauze. Het is de goedkoopste manier om meer te zien.

Kies één ding dat niet op de lijst staat. Het beste moment van de meeste bezoeken aan het Louvre is een zaal die je niet had gepland. De Venus van Milo is niet voor niets beroemd, maar de slotgracht van een middeleeuws kasteel onder je voeten is dat ook, en daarvoor staat niemand in de rij.

Weet wanneer je beter een ander museum kiest. Heb je één dag in Parijs en hou je van de impressionisten, dan is het Louvre misschien het verkeerde gebouw. De collectie houdt grotendeels op rond het midden van de negentiende eeuw. Een volledige vergelijking staat in Musée d’Orsay of het Louvre.

Waar je op let als je naar buiten loopt

De Cour Carrée van het Louvre, de oudste binnenplaats van het paleis, in de Sullyvleugel

Ga als het kan via de Sullyvleugel naar buiten en loop de Cour Carrée op voordat je naar de piramide gaat. Het is de vierkante binnenplaats aan de oostkant, en hij is open tot 19.45 uur. Meestal is hij half leeg. Aan de gevels om je heen werd begonnen in de jaren 1540, toen het Louvre een koninklijk paleis was en de middeleeuwse donjon nog maar net was afgebroken. Onder je voeten liggen de funderingen waar je een uur eerder in de slotgracht misschien langs bent gelopen.

Ga in het midden staan en draai langzaam rond. Elke muur is een andere koning. Het Louvre is niet één gebouw, en je hebt het niet helemaal gezien. Niemand doet dat. Je hebt een stukje gezien, en als je de uren goed hebt gepland, was het een stukje dat je bijblijft.

Als je vertrekt, staat er bij de piramide nog steeds een rij. Laat maar. Jij loopt de andere kant op.

Beeldverantwoording