
Στις 15 Φεβρουαρίου 1566, ένας έμπορος της Αμβέρσας ονόματι Νίκλας Γιόνγκελινκ έβαλε την υπογραφή του ως εγγυητής για το χρέος ενός φίλου του προς την πόλη. Χρειαζόταν εξασφάλιση, οπότε έβαλε ενέχυρο τη συλλογή του. Ο κατάλογος περιλάμβανε δεκαέξι πίνακες του Πίτερ Μπρίγκελ, και ανάμεσά τους ήταν «οι δώδεκα μήνες», η σειρά με τις εποχές που είχε ζωγραφίσει ο Μπρίγκελ την προηγούμενη χρονιά για την τραπεζαρία της εξοχικής κατοικίας του Γιόνγκελινκ έξω από την Αμβέρσα. Ένας από αυτούς τους πίνακες είναι οι Κυνηγοί στο χιόνι. Τρεις κουρασμένοι άντρες με τα σκυλιά τους περνούν έναν λόφο το σούρουπο, και ολόκληρος ο φλαμανδικός χειμώνας ανοίγεται από κάτω τους. Σήμερα κρέμεται στη Βιέννη, λίγα βήματα από τον άλλο Μπρίγκελ για τον οποίο έρχονται όλοι, τον Πύργο της Βαβέλ.
Βάλτε τους δίπλα δίπλα και μοιάζουν αντίθετοι. Ο ένας είναι κρύος, ήσυχος και καθημερινός: ένα άσχημο κυνήγι, ένα χωριό, μερικά παιδιά στον πάγο. Ο άλλος είναι μια βιβλική καταστροφή στο μέγεθος βουνού. Όμως ζωγραφίστηκαν με δύο χρόνια διαφορά από τον ίδιο άνθρωπο και λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Από την άλλη άκρη της αίθουσας και οι δύο μοιάζουν με μία ενιαία εικόνα, και από κοντά γίνονται εκατό ιστορίες.
Γιατί η Βιέννη έχει τους περισσότερους Μπρίγκελ στον κόσμο
Ο Πίτερ Μπρίγκελ ο Πρεσβύτερος πέθανε στις Βρυξέλλες το 1569. Ήταν μάλλον λίγο πάνω από σαράντα. Σώζονται μόνο γύρω στους σαράντα πίνακές του, και το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης της Βιέννης έχει δώδεκα, το μεγαλύτερο σύνολο οπουδήποτε. Κρέμονται μαζί στην Αίθουσα X της Πινακοθήκης, στον πρώτο όροφο. Καμία άλλη αίθουσα στον κόσμο δεν σας επιτρέπει να κάνετε μια στροφή και να δείτε το ένα τέταρτο του σωζόμενου έργου ενός ζωγράφου.
Αυτό συνέβη επειδή οι Αψβούργοι ήταν από νωρίς φανατικοί θαυμαστές του. Τη δεκαετία του 1590, η πόλη της Αμβέρσας χάρισε τη σειρά των εποχών στον αρχιδούκα Έρνστ, κυβερνήτη των Κάτω Χωρών και νεότερο αδελφό του αυτοκράτορα Ροδόλφου Β΄. Ο Ροδόλφος συνέλεγε επίσης Μπρίγκελ, στην Πράγα. Αργότερα ο αρχιδούκας Λεοπόλδος Γουλιέλμος, που κυβέρνησε τις Κάτω Χώρες τις δεκαετίες του 1640 και του 1650 και αγόραζε πίνακες με το κάρο, πρόσθεσε κι άλλους. Όταν οι συλλογές των Αψβούργων συγκεντρώθηκαν στη Βιέννη, ο Μπρίγκελ ήρθε μαζί τους.
Έτσι, στην Αίθουσα X βλέπετε τα Παιδικά παιχνίδια, τον Χωριάτικο γάμο, την Πορεία προς τον Γολγοθά, τρεις από τις πέντε σωζόμενες εποχές και τους δύο πίνακες με τους οποίους ασχολείται αυτός ο οδηγός. Ορίστε τους, αριθμημένους.
Κυνηγοί στο χιόνι: κάθε λεπτομέρεια αριθμημένη

| # | Λεπτομέρεια | Τι είναι | Πού θα τη βρείτε |
|---|---|---|---|
| 1 | Οι κυνηγοί | Τρεις άντρες γυρίζουν σπίτι με τα ακόντια και σχεδόν τίποτα για να δείξουν | Κέντρο αριστερά, κατεβαίνουν τον λόφο |
| 2 | Τα σκυλιά | Καμιά δωδεκαριά κυνηγόσκυλα, αδύνατα και εξαντλημένα | Κάτω αριστερά, στα πόδια των κυνηγών |
| 3 | Η ταμπέλα του πανδοχείου | Το Ελάφι, με έναν άγιο γονατισμένο μπροστά σε ελάφι | Πάνω αριστερά, κρέμεται από ένα γάντζο |
| 4 | Η φωτιά | Μια οικογένεια καψαλίζει ένα σφαγμένο γουρούνι έξω από το πανδοχείο | Αριστερά, δίπλα στην πόρτα |
| 5 | Η φωτιά στην καμινάδα | Ένα σπίτι καίγεται, γείτονες τρέχουν με μια σκάλα | Μακρινό χωριό, αριστερά από την εκκλησία |
| 6 | Οι πατινέρ | Χωρικοί κάνουν πατινάζ, κυνηγιούνται, πέφτουν | Πάνω παγωμένη λίμνη |
| 7 | Οι παίκτες του κέρλινγκ | Μια πρώιμη μορφή κέρλινγκ και το κολφ, παιχνίδι με ραβδί και μπάλα | Κάτω παγωμένη λίμνη |
| 8 | Η κίσσα | Ένα μοναχικό πουλί πετά πάνω από την κοιλάδα | Πάνω στο κέντρο |
| 9 | Η γυναίκα με τα ξύλα | Μια γυναίκα σέρνει ένα δεμάτι κλαδιά πάνω στη γέφυρα | Δεξιά, στη γέφυρα |
| 10 | Ο τροχός του μύλου | Ένας νερόμυλος παγωμένος, με παγοκρυστάλλους στον τροχό | Κάτω δεξιά |
| 11 | Τα βουνά | Αλπικές κορυφές που δεν υπάρχουν στη Φλάνδρα | Πάνω δεξιά |
| 12 | Το έλκηθρο | Μια γυναίκα τραβά με σχοινί μια άλλη μορφή πάνω στον πάγο | Κάτω δεξιά |
Το κυνήγι που πήγε στραβά
Ξεκινήστε από τους άντρες, αριθμός 1. Είναι τρεις, σκυμμένοι μπροστά, με τα ακόντια στους ώμους, και πατούν ο ένας στα χνάρια του άλλου. Τώρα ψάξτε τι έπιασαν. Ο πρώτος κυνηγός έχει κρεμασμένη στην πλάτη μία και μοναδική αλεπού. Αυτή είναι όλη η λεία. Μια αλεπού δεν ήταν δείπνο. Τρεις άντρες και μια αγέλη σκυλιά βγήκαν μια χειμωνιάτικη μέρα και γύρισαν με ένα τομάρι.

Τα σκυλιά, αριθμός 2, λένε την ίδια ιστορία. Μετρήστε τα πλευρά τους. Ο Μπρίγκελ δεν δείχνει ποτέ το πρόσωπο κανενός από αυτούς τους άντρες. Βλέπετε τις πλάτες τους, τις κουκούλες τους, τις μπότες τους να βουλιάζουν στο χιόνι. Κανείς εδώ δεν ποζάρει για εσάς. Απλώς βρεθήκατε πίσω τους στον δρόμο για το σπίτι.
Η ταμπέλα που κρέμεται από ένα γάντζο
Ο αριθμός 3 είναι η λεπτομέρεια που ανταμείβει μια προσεκτική ματιά περισσότερο από κάθε άλλη. Το πανδοχείο στα αριστερά έχει μια ζωγραφιστή ταμπέλα, και η ταμπέλα έχει μισοξεκολλήσει. Κρέμεται από έναν μόνο γάντζο, γερμένη, έτοιμη να πέσει στο χιόνι. Πάνω της, μια μικρή μορφή γονατίζει μπροστά σε ένα ελάφι.

Η μορφή αυτή είναι ένας άγιος, και το ελάφι είναι το ελάφι με τον εσταυρωμένο ανάμεσα στα κέρατά του. Ο θρύλος λέγεται για δύο αγίους, τον Ουμπέρτο και τον Ευστάθιο, και οι δύο προστάτες των κυνηγών. Η επιγραφή κάτω από την εικόνα δίνει στο πανδοχείο το όνομα του ελαφιού. Το αστείο δύσκολα σας ξεφεύγει. Οι κυνηγοί περνούν ακριβώς δίπλα από την ταμπέλα με τον άγιο των κυνηγών, τον προστάτη του καλού κυνηγιού, κι εκείνη ξεκρεμιέται από τους μεντεσέδες της.
Κάτω από την ταμπέλα, αριθμός 4, οι άνθρωποι του πανδοχείου έχουν ανάψει φωτιά. Καψαλίζουν τις τρίχες από ένα σφαγμένο γουρούνι, τη συνηθισμένη δουλειά των αρχών του χειμώνα. Μια γυναίκα σκύβει πάνω από τις φλόγες, ένας άντρας τις τροφοδοτεί με άχυρο, ένα μικρό παιδί με ποδιά στέκεται δίπλα. Είναι το μόνο ζεστό χρώμα στο αριστερό μισό του πίνακα, και οι κυνηγοί δεν γυρίζουν καν το κεφάλι.
Τώρα βρείτε τη δεύτερη φωτιά, αριθμός 5. Πολύ χαμηλά στο χωριό, αριστερά από το καμπαναριό, πήρε φωτιά μια καμινάδα. Μικροσκοπικές μορφές τρέχουν προς τα εκεί πάνω από ένα γεφυράκι, και μία κουβαλά σκάλα. Στον πίνακα δεν είναι μεγαλύτερη από ένα νύχι. Ο Μπρίγκελ έβαλε μια μικρή καταστροφή στο μεσαίο πλάνο και δεν της έδωσε κανένα ιδιαίτερο φως.
Ο πάγος, το πουλί και τα βουνά
Κατεβάστε το βλέμμα στις δύο παγωμένες λίμνες. Στην πάνω, αριθμός 6, άνθρωποι κάνουν πατινάζ, κυνηγιούνται και πέφτουν. Στην κάτω, αριθμός 7, άντρες σκύβουν πάνω από πέτρες που γλιστρούν στον πάγο. Είναι ένα παιχνίδι κοντά στο κέρλινγκ, και άλλοι παίζουν κολφ, ένα παλιό ολλανδικό παιχνίδι με ραβδί και μπάλα. Μια γυναίκα κάτω δεξιά, αριθμός 12, τραβά με σχοινί μια δεύτερη μορφή πάνω στον πάγο.

Αυτή είναι η αντίθεση που κρατά τον πίνακα ενωμένο. Πάνω στον λόφο, οι άντρες κρυώνουν, πεινούν και σωπαίνουν. Κάτω στον πάγο, το χωριό παίζει. Ο Μπρίγκελ δεν σας λέει ποιο από τα δύο είναι πιο αληθινό.
Το μαύρο πουλί που πετά πάνω από την κοιλάδα, αριθμός 8, είναι μια κίσσα, και στη λαϊκή παράδοση των Κάτω Χωρών οι κίσσες δεν έφερναν καλά νέα. Οι κουρούνες στα δέντρα πάνω από τους κυνηγούς είναι μαύρες και ακίνητες. Ο τροχός του μύλου κάτω δεξιά, αριθμός 10, έχει παγώσει στη θέση του, με παγοκρυστάλλους να κρέμονται. Και τα βουνά, αριθμός 11, είναι καθαρή επινόηση. Δεν υπάρχουν αλπικές κορυφές πουθενά κοντά στην Αμβέρσα. Ο Μπρίγκελ διέσχισε τις Άλπεις πηγαίνοντας στην Ιταλία στις αρχές της δεκαετίας του 1550 και συνέχισε να τις ζωγραφίζει για όλη του τη ζωή. Έβαλε ένα φλαμανδικό χωριό κάτω από ελβετικά βουνά επειδή ο πίνακας χρειαζόταν το ύψος.
Χριστουγεννιάτικες κάρτες και Ταρκόφσκι
Αυτός ο πίνακας μοιάζει γνώριμος ακόμη κι αν δεν έχετε πάει ποτέ στη Βιέννη. Ο ιστορικός τέχνης Μάρτιν Κεμπ τον έχει χαρακτηρίσει πιθανότατα την πιο δημοφιλή κοσμική εικόνα σε χριστουγεννιάτικες κάρτες. Η κάμερα του Αντρέι Ταρκόφσκι στέκεται πάνω του στην ταινία του Σολάρις του 1972, και ο Λαρς φον Τρίερ τον χρησιμοποίησε στη Μελαγχολία. Ο Γουίλιαμ Κάρλος Γουίλιαμς έγραψε ένα ποίημα γι’ αυτόν. Συχνά συνδέεται με τους σκληρούς χειμώνες της Μικρής Εποχής των Παγετώνων, και ο χειμώνας του 1564 προς το 1565 περιγράφεται συχνά ως βάναυσος. Ο Μπρίγκελ ζωγράφιζε μια εποχή που όλη η Αμβέρσα μόλις είχε περάσει.
Έξι πίνακες για μια τραπεζαρία
Οι Κυνηγοί στο χιόνι ήταν μέρος μιας σειράς. Το ενέχυρο του 1566 την ονόμαζε «οι δώδεκα μήνες», αλλά οι περισσότεροι μελετητές πιστεύουν σήμερα ότι υπήρχαν έξι πίνακες, ο καθένας για δύο μήνες, όπως χώριζαν τότε τη χρονιά στις Κάτω Χώρες. Οι Κυνηγοί είναι ο Δεκέμβριος και ο Ιανουάριος. Σώζονται πέντε, όλοι με χρονολογία 1565. Τρεις βρίσκονται εδώ στην Αίθουσα X: οι Κυνηγοί, η Σκοτεινή μέρα για την αρχή της άνοιξης και η Επιστροφή του κοπαδιού για το φθινόπωρο. Το Θέρισμα του χόρτου βρίσκεται στο Παλάτι Λομπκόβιτς στην Πράγα. Οι Θεριστές είναι στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης. Ο ανοιξιάτικος πίνακας έχει χαθεί.
Πιθανότατα έτρεχαν γύρω γύρω στην τραπεζαρία του Γιόνγκελινκ σαν ζωφόρος, ώστε ένας καλεσμένος να μπορεί να κάνει έναν κύκλο και να περπατήσει μέσα σε ολόκληρη τη χρονιά.
Ο Πύργος της Βαβέλ, η μεγάλη εκδοχή του Μπρίγκελ

Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1563, ο Μπρίγκελ υπέγραψε έναν πίνακα διαφορετικού είδους. Είναι λίγο μικρότερος από τους Κυνηγούς και χωρά ακόμη περισσότερους ανθρώπους. Ο Πύργος της Βαβέλ, η εκδοχή του Μπρίγκελ για την ιστορία και η πιο αντιγραμμένη εικόνα του πύργου που ζωγραφίστηκε ποτέ, ανήκε κι αυτός στον Γιόνγκελινκ· βρίσκεται στον ίδιο κατάλογο του 1566. Ο Μπρίγκελ είχε πρωτοδοκιμάσει το θέμα χρόνια πριν, ως μικρογραφία σε ελεφαντόδοντο που ζωγράφισε στη Ρώμη. Καταγράφεται στη συλλογή του Ιταλού μικρογράφου Τζούλιο Κλόβιο και έκτοτε έχει χαθεί. Ο πίνακας της Βιέννης είναι η πλήρης διατύπωση.
Η ιστορία προέρχεται από τη Γένεση, κεφάλαιο ενδέκατο. Μετά τον κατακλυσμό, όλοι στη γη μιλούν μία γλώσσα. Εγκαθίστανται σε μια πεδιάδα και αποφασίζουν να χτίσουν μια πόλη με έναν πύργο που η κορυφή του να φτάνει στον ουρανό. Ο Θεός κατεβαίνει, βλέπει τι κάνουν και συγχέει τη γλώσσα τους ώστε να μην καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον. Το χτίσιμο σταματά και εκείνοι σκορπίζονται. Η Γένεση δεν λέει πουθενά ποιος είχε την ευθύνη. Η μεταγενέστερη παράδοση, αρχής γενομένης από τον ιστορικό Ιώσηπο, έδωσε τον ρόλο στον Νεβρώδ, τον κραταιό κυνηγό και βασιλιά. Γι’ αυτό, στην εκδοχή του Μπρίγκελ, ο βασιλιάς εμφανίζεται αυτοπροσώπως.
Ο Πύργος της Βαβέλ: κάθε λεπτομέρεια αριθμημένη

| # | Λεπτομέρεια | Τι είναι | Πού θα τη βρείτε |
|---|---|---|---|
| 1 | Ο Νεβρώδ | Ο βασιλιάς που διέταξε τον πύργο, με λευκό μανδύα και στέμμα | Κάτω αριστερά, ανάμεσα στους αυλικούς του |
| 2 | Οι γονατιστοί κτίστες | Εργάτες γονατισμένοι μπροστά στον βασιλιά | Κάτω αριστερά, προς το κέντρο |
| 3 | Οι λιθοξόοι | Άντρες κόβουν και πελεκούν όγκους με σφυριά και σμίλες | Κάτω αριστερή γωνία |
| 4 | Η υπογραφή | «BRVEGEL. FE. M.CCCCC.LXIII», χαραγμένη σαν επιγραφή | Σε έναν όγκο πέτρας, κάτω αριστερά από το κέντρο |
| 5 | Ο βράχος | Ένας φυσικός βράχος γύρω από τον οποίο χτίζεται ο πύργος | Δεξιά, στο μέσο του ύψους |
| 6 | Το κόκκινο τούβλο | Νεότερη τοιχοποιία, που δεν έχει ακόμη επενδυθεί με πέτρα | Πάνω όροφοι |
| 7 | Οι πατητοί τροχοί | Άντρες περπατούν μέσα σε τροχούς για να σηκώνουν πέτρα | Μέσα στις καμάρες, στο κέντρο |
| 8 | Τα σπίτια | Καλύβες και υπόστεγα όπου οι εργάτες ήδη ζουν πάνω στις προεξοχές | Αριστερά, στις αναβαθμίδες |
| 9 | Ο μεγάλος γερανός | Γερανός με πατητό τροχό που ανεβάζει όγκους από την αποβάθρα | Κάτω δεξιά |
| 10 | Το λιμάνι | Πλοία ξεφορτώνουν οικοδομικά υλικά | Τέρμα δεξιά |
| 11 | Η σχεδία | Ξυλεία που έρχεται επιπλέοντας στο νερό | Κάτω δεξιά |
| 12 | Η πόλη | Μια πυκνοκατοικημένη φλαμανδική πόλη απλωμένη στην πεδιάδα | Αριστερά στο βάθος |
| 13 | Το σύννεφο | Ο καιρός περνά κάτω από την κορυφή του πύργου | Κορυφή |
Ένας βασιλιάς που δεν τον κοιτάζει κανείς
Ο Νεβρώδ, αριθμός 1, είναι ο μόνος στον πίνακα που είναι ντυμένος για την περίσταση. Φορά στέμμα, μακρύ λευκό μανδύα και χρυσές μπότες, και κρατά σκήπτρο. Οι αυλικοί του συνωστίζονται πίσω του, με έναν άντρα στα κίτρινα στο πλάι του. Μπροστά του, αριθμός 2, οι κτίστες πέφτουν στα γόνατα με τα χέρια υψωμένα.

Κοιτάξτε πέρα από αυτούς, στον αριθμό 3. Οι λιθοξόοι στη γωνία δεν γονατίζουν. Ένας κάθεται σε έναν όγκο και φαίνεται να πίνει κάτι. Ένας άλλος συνεχίζει να δουλεύει με τη σμίλη του. Τα εργαλεία τους είναι σκόρπια πάνω στην πέτρα. Ο Μπρίγκελ ζωγράφισε τον βασιλιά ως έναν πομπώδη επισκέπτη και τους εργάτες ως ανθρώπους με μια δουλειά να τελειώσουν. Φαίνεται ότι ήξερε περισσότερα για το κόψιμο της πέτρας παρά για τους βασιλιάδες.
Ο Μπρίγκελ υπέγραψε τον πίνακα πάνω σε έναν από αυτούς τους όγκους, αριθμός 4. Τα γράμματα είναι σαν χαραγμένα στην ίδια την πέτρα: BRVEGEL, FE για το fecit, δηλαδή «το έφτιαξε», και η χρονιά με λατινικούς αριθμούς. Ο ζωγράφος έβαλε το όνομά του στο εργοτάξιο, στο λατομείο, ανάμεσα στους κτίστες.
Γιατί μοιάζει με το Κολοσσαίο
Κάντε ένα βήμα πίσω και κοιτάξτε τον πύργο ολόκληρο. Δαχτυλίδι πάνω σε δαχτυλίδι από καμάρες, που ανεβαίνουν και στενεύουν. Αν σας θυμίζει το Κολοσσαίο της Ρώμης, δεν είναι τυχαίο. Ο Μπρίγκελ βρισκόταν στη Ρώμη γύρω στο 1553 και θα είχε δει το ερείπιο. Χαρακτικά με ρωμαϊκά μνημεία, πολλά από τα οποία εξέδιδε ο ίδιος ο εκδότης του στην Αμβέρσα, ο Ιερώνυμος Κοκ, κυκλοφορούσαν παντού. Οι καμάρες, οι θόλοι και οι καμπύλοι τοίχοι είναι ρωμαϊκή μηχανική.
Γιατί να ντύσει ένας Φλαμανδός ζωγράφος τη Βαβυλώνα σαν Ρώμη; Κανείς δεν είναι βέβαιος. Οι χριστιανοί συγγραφείς διάβαζαν από παλιά τη «Βαβυλώνα» της Αποκάλυψης ως τη Ρώμη, και τη δεκαετία του 1560, με τη Μεταρρύθμιση να διχάζει τις Κάτω Χώρες, η σύγκριση αυτή είχε πραγματική αιχμή. Άλλοι βλέπουν κάτι απλούστερο: το Κολοσσαίο ήταν το πιο διάσημο ερείπιο της Ευρώπης, ένα κτίριο που κάποτε έμοιαζε αιώνιο και τώρα είχε γίνει λατομείο. Ο πύργος του Μπρίγκελ χτίζεται και γκρεμίζεται ταυτόχρονα.
Ένα εργοτάξιο με μοιραίο ελάττωμα
Ιδού η λεπτομέρεια που λατρεύουν οι μηχανικοί. Κοιτάξτε τις καμάρες στους κάτω ορόφους. Δεν είναι χτισμένες οριζόντια. Κάθε δαχτυλίδι του πύργου είναι στην πραγματικότητα μια ράμπα που ανεβαίνει σπειροειδώς, και οι χτίστες έχουν στήσει τις καμάρες τους κάθετα στην κλίση αντί για πάνω σε επίπεδη βάση. Κάθε καμάρα γέρνει. Ένα πραγματικό κτίριο χτισμένο έτσι δεν θα στεκόταν ποτέ. Ο Μπρίγκελ δείχνει ένα έργο καταδικασμένο πριν καν κάνει ο Θεός οτιδήποτε.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Οι κάτω όροφοι δεν έχουν τελειώσει, παρόλο που οι πάνω ανεβαίνουν. Ο γυμνός βράχος φαίνεται στη βάση. Ο πύργος είναι χτισμένος γύρω από έναν φυσικό βράχο, αριθμός 5, και στη δεξιά πλευρά βλέπετε πού σταματά η τοιχοποιία και πού αρχίζει ο βράχος. Ψηλότερα, αριθμός 6, η πέτρινη επένδυση δίνει τη θέση της στο γυμνό κόκκινο τούβλο, την εσωτερική κατασκευή που δεν έχει ακόμη επενδυθεί. Κάποια τμήματα κοντά στη βάση μοιάζουν ήδη να θρυμματίζονται.
Και ζουν άνθρωποι πάνω του. Στις προεξοχές, αριθμός 8, υπάρχουν καλύβες, υπόστεγα και σκέπαστρα, μπουγάδες και κάρα. Οι εργάτες έχουν μετακομίσει πριν τελειώσει το κτίριο. Μέσα σε δύο από τις μεγάλες καμάρες, αριθμός 7, άντρες περπατούν μέσα σε ξύλινους πατητούς τροχούς για να τυλίγουν σχοινιά που σηκώνουν πέτρα. Κάτω στην αποβάθρα, αριθμός 9, ένας πολύ μεγαλύτερος γερανός με πατητό τροχό ανεβάζει όγκους από τις βάρκες. Ήταν πραγματικές μηχανές σε πραγματικά εργοτάξια της Αμβέρσας του 16ου αιώνα, ζωγραφισμένες με τη φροντίδα ενός μηχανικού.
Η Αμβέρσα μεταμφιεσμένη
Κοιτάξτε τη δεξιά άκρη, αριθμός 10. Το λιμάνι είναι γεμάτο πλοία, και μια σχεδία με ξυλεία, αριθμός 11, έρχεται επιπλέοντας στο νερό. Στα αριστερά, αριθμός 12, μια πόλη απλώνεται στην πεδιάδα, με απότομες στέγες και καμπαναριά. Αυτό δεν είναι η αρχαία Μεσοποταμία. Μοιάζει με φλαμανδική πόλη, και το πολύβουο λιμάνι θυμίζει πολύ την Αμβέρσα, τότε μία από τις πλουσιότερες εμπορικές πόλεις της Ευρώπης και τόπο όπου άνθρωποι από παντού μιλούσαν κάθε γλώσσα.
Μια πόλη που πιστεύει ότι μπορεί να χτίσει τα πάντα, γεμάτη εμπόρους και ξένες γλώσσες, είναι το ιδανικό σκηνικό για να ειπωθεί η ιστορία της Βαβέλ. Ο Γιόνγκελινκ, ένας πλούσιος έμπορος της Αμβέρσας, τον κρέμασε στον τοίχο του. Αν τον έβλεπε ως προειδοποίηση ή ως φιλοφρόνηση, δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Ψηλά, αριθμός 13, ένα σύννεφο περνά πιο χαμηλά από την κορυφή. Ο πύργος είναι ήδη ψηλότερος από τον καιρό.
Ο μικρότερος πύργος στο Ρότερνταμ

Ο Μπρίγκελ ζωγράφισε τον πύργο τουλάχιστον άλλη μία φορά. Ο λεγόμενος Μικρός Πύργος της Βαβέλ ανήκει στο Μουσείο Μπόιμανς βαν Μπένινγκεν στο Ρότερνταμ. Έχει περίπου το μισό ύψος και το μισό πλάτος του πίνακα της Βιέννης, 60 επί 74,5 εκατοστά, και δεν φέρει χρονολογία· οι περισσότεροι μελετητές τον τοποθετούν γύρω στο 1563 ή λίγο αργότερα.
Η διάθεση είναι διαφορετική. Δεν υπάρχει Νεβρώδ ούτε πολύβουο πρώτο πλάνο. Ο πύργος είναι σκοτεινότερος και πολύ πιο προχωρημένος, υψώνεται μέσα στα σύννεφα, και οι άνθρωποι είναι σχεδόν πολύ μικροί για να φανούν. Το κεντρικό κτίριο του Μπόιμανς είναι κλειστό για μακρά ανακαίνιση, και ο πίνακας έχει εκτεθεί στο Depot του μουσείου και έχει δανειστεί στο εξωτερικό, οπότε ελέγξτε πριν πάτε αν θέλετε να δείτε τους δύο πύργους στο ίδιο ταξίδι.
Κυνηγοί στο χιόνι και Πύργος της Βαβέλ: συχνές ερωτήσεις
Πού βρίσκεται ο πίνακας Κυνηγοί στο χιόνι;
Στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης στη Βιέννη, στην Αίθουσα X της Πινακοθήκης, στον πρώτο όροφο. Κρέμεται στην ίδια αίθουσα με τον Πύργο της Βαβέλ και άλλους δέκα πίνακες του Μπρίγκελ.
Τι διαστάσεις έχουν οι Κυνηγοί στο χιόνι;
Περίπου 117 επί 162 εκατοστά. Είναι λάδι σε ξύλο δρυός, όχι σε μουσαμά, με χρονολογία 1565.
Τι σημαίνει ο πίνακας Κυνηγοί στο χιόνι;
Απεικονίζει τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο σε μια σειρά έξι πινάκων με τις εποχές. Αν τον διαβάσει κανείς προσεκτικά, μιλά για ένα αποτυχημένο κυνήγι. Τρεις εξαντλημένοι άντρες γυρίζουν σπίτι με μία μόνο αλεπού, ενώ το χωριό από κάτω συνεχίζει να κάνει πατινάζ, να μαγειρεύει και να σβήνει μια φωτιά σε καμινάδα.
Πόσους πίνακες με τον Πύργο της Βαβέλ ζωγράφισε ο Μπρίγκελ;
Σώζονται δύο: η μεγάλη εκδοχή στη Βιέννη, με χρονολογία 1563, και η μικρότερη στο Ρότερνταμ. Ένας τρίτος, μια μικρογραφία σε ελεφαντόδοντο που ζωγραφίστηκε στη Ρώμη, καταγράφεται στη συλλογή του Τζούλιο Κλόβιο αλλά έχει χαθεί.
Γιατί ο Πύργος της Βαβέλ του Μπρίγκελ μοιάζει με το Κολοσσαίο;
Ο Μπρίγκελ είχε δει το Κολοσσαίο στη Ρώμη γύρω στο 1553, και η ρωμαϊκή αρχιτεκτονική ήταν γνωστή στην Αμβέρσα μέσα από χαρακτικά. Η επιλογή μπορεί να κρύβει και ένα μήνυμα, αφού οι χριστιανοί συγγραφείς συχνά αποκαλούσαν τη Ρώμη «Βαβυλώνα», όμως οι μελετητές διαφωνούν για το πόσο αιχμηρό ήταν.
Πόσοι πίνακες του Μπρίγκελ υπάρχουν στη Βιέννη;
Δώδεκα, η μεγαλύτερη συλλογή έργων του στον κόσμο και περίπου το ένα τέταρτο από τους σαράντα περίπου που σώζονται.
Τι να προσέξετε στην Αίθουσα X
Το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης βρίσκεται στην πλατεία Μαρίας Θηρεσίας στη Βιέννη, απέναντι από το δίδυμό του, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Όταν γράφτηκε αυτό το άρθρο, ο ιστότοπος του μουσείου ανέφερε ότι είναι ανοιχτό κάθε μέρα από τις 10:00 έως τις 18:00, και τις Πέμπτες έως τις 21:00. Το εισιτήριο ενηλίκων κόστιζε 22 ευρώ online και 24 στο ταμείο, και οι επισκέπτες κάτω των 19 μπαίνουν δωρεάν. Τα ωράρια και οι τιμές αλλάζουν, οπότε ελέγξτε πριν πάτε. Η σελίδα μας για το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης έχει τους Κυνηγούς στο χιόνι και τον Πύργο της Βαβέλ ως ηχητικές στάσεις.
Πηγαίνετε Πέμπτη βράδυ, όταν η αίθουσα είναι πιο ήσυχη, και υπολογίστε τουλάχιστον σαράντα λεπτά.
Ξεκινήστε με τους Κυνηγούς από την άλλη άκρη της αίθουσας. Αφήστε τη διαγώνιο των δέντρων να τραβήξει το βλέμμα σας κάτω από τον λόφο και μακριά ως τα βουνά. Ύστερα πλησιάστε και κάντε τη διαδρομή ανάποδα: η αλεπού, τα σκυλιά, η ταμπέλα στον ένα της γάντζο, η φωτιά, οι πατινέρ, η φωτιά στην καμινάδα του χωριού. Από κοντά, μια μορφή στον πάγο έχει το μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού. Με το Chiaro να παίζει από αυτή την απόσταση, η ιστορία του αγίου των κυνηγών στην ταμπέλα του πανδοχείου φτάνει τη στιγμή που βρίσκετε το ελάφι στην ταμπέλα και προσέχετε ότι είναι έτοιμη να πέσει.
Ύστερα στραφείτε στον Πύργο της Βαβέλ και κάντε το ίδιο. Κάντε πίσω και δείτε ολόκληρο τον πύργο απέναντι στον ουρανό. Μετά σκύψτε προς τους κάτω ορόφους και ψάξτε τις γερμένες καμάρες, τους πατητούς τροχούς, τις καλύβες στις προεξοχές, τους κτίστες που δεν γονατίζουν και την υπογραφή στον όγκο της πέτρας.
Πριν φύγετε, κοιτάξτε τη Σκοτεινή μέρα και την Επιστροφή του κοπαδιού. Είναι τα αδέλφια των Κυνηγών, ζωγραφισμένα την ίδια χρονιά για την ίδια τραπεζαρία, και το να δείτε τρία από αυτά μαζί είναι ό,τι πιο κοντινό υπάρχει στο να σταθείτε μέσα στο σπίτι του Γιόνγκελινκ.
Αν σας αρέσει αυτό το αργό, αριθμημένο κοίταγμα, η ίδια μέθοδος δουλεύει και στον πολυπρόσωπο πίνακα της πολιτοφυλακής του Ρέμπραντ στο άρθρο Η Νυχτερινή Περίπολος του Ρέμπραντ: ποιος είναι ποιος στο πορτρέτο της πολιτοφυλακής, και στον μεγάλο προκάτοχο του Μπρίγκελ στον Κήπο των επίγειων απολαύσεων του Μπος. Όσο είστε στη Βιέννη, Το φιλί του Κλιμτ απέχει μια σύντομη διαδρομή με το τραμ, στο Μπελβεντέρε. Και όλη η σειρά, πίνακας προς πίνακα, είναι συγκεντρωμένη στο Διάσημοι πίνακες, κάθε μορφή με το όνομά της.
Οι κυνηγοί στον λόφο δεν ξέρουν ότι τους παρακολουθούν. Σκέφτονται το βραδινό φαγητό. Τεσσεράμισι αιώνες αργότερα, πλήθη στέκονται ακόμη πίσω τους σε εκείνο το μονοπάτι και κοιτάζουν εκεί που εκείνοι δεν θα κοιτάξουν ποτέ: κάτω στον πάγο, όπου όλοι οι άλλοι διασκεδάζουν.